Uzasadnienie
Skarżący B. M. reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r. nr [...]. Na skardze umieszczone zostały znaczki opłaty sądowej wartości [...] zł.
Od skargi nie został uiszczony należny wpis stały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że opłatę sądową uiszcza się gotówka do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Natomiast w myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie należny wpis od skargi – zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – był wpisem stałym i wynosił [...]zł.
Pełnomocnik skarżącego, będący radcą prawnym, wniósł skargę umieszczając na niej znaki opłaty sądowej, co w świetle art. 219 § 2 p.p.s.a. jest bezskuteczne. Opłatę sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym można bowiem uiścić tylko gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zapłata opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie niż przewidziana w ww. przepisie (vide: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 28/04, ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 4). Uznać zatem należało, że wpis stały od skargi w niniejszej sprawie nie został uiszczony.
W tym miejscu wskazać również należało, że z dniem [...]r. utracił moc § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowiący, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie (...). Nastąpiło to w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. SK 11/05), w którym orzeczono o niezgodności wskazanego przepisu rozporządzenia z art. 221 p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 221 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.