Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą S. M. i M. M. (dalej zwani "stroną skarżącą") stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.
W dniu 19 grudnia 2014 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej, będący adwokatem, złożył skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie i uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 1.944 zł.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Następnie pełnomocnik strony skarżącej usunął w terminie brak formalny skargi oraz uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł.
W piśmie z dnia 3 czerwca 2015 r. organ wskazał, że uwzględnił skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do pisma dołączono decyzję z dnia [...], nr [...], mocą której Dyrektor Izby Skarbowej, uwzględniając skargę, uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. Jednocześnie organ stwierdził, że uwzględnienie skargi nie jest spowodowane działaniem organów podatkowych bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2015 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy na wydaną w ramach autokontroli decyzję została wniesiona skarga.
Odpowiadając na wezwanie organ poinformował, że nie została wniesiona skarga na decyzję z dnia [...], nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ decyzją z dnia [...], działając w trybie art. 54 § 3 ppsa, uwzględnił skargę i uchylił własną decyzję, będącą jej przedmiotem, a także uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Stosownie z kolei do art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Koszty te obejmują koszty zastępstwa procesowego oraz uiszczony wpis od skargi. Ustalając wysokość tych kosztów wzięto pod uwagę treść § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U.
z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżania jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest należność pieniężna w wysokości 1.944 zł, stawka minimalna, zgodnie z § 6 pkt 3 przywołanego rozporządzenia, wynosi 600 zł. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o poniesione koszty w wysokości 100 zł uiszczonego wpisu od skargi oraz o koszty opłaty skarbowej w kwocie 34 zł. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 54 § 3 ppsa, o kosztach Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.