Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił w części decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]. nr [...] określającą M. i R. J. wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie [...] i orzekł co do istoty sprawy określając wysokość zobowiązania w tym podatku na kwotę [...].
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej strona skarżąca wniosła o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości", nie uzasadniając zgłoszonego wniosku.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Niemniej jednak, zgodnie z § 3 tego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma zatem charakter wyjątkowy i może być stosowana w sytuacjach ściśle określonych w art. 61 § 3 ppsa.
Inicjatywa do wykazania wyżej przytoczonych przesłanek przysługuje stronie skarżącej, a ich istnienie strona ta winna uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację, czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów.
Należy zwrócić uwagę, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, złożony przez stronę skarżącą, nie został w jakikolwiek sposób uzasadniony. W szczególności nie wskazano we wniosku na jakiekolwiek argumenty, pozwalające stwierdzić, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można przy tym przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, opubl. w bazie Lex pod nr 489786).
Wobec powyższego, na mocy art. 61 § 3 i art. 61 § 5 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.