Uzasadnienie
Skarżący w skardze oraz w nadesłanym na wezwanie urzędowym formularzu wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Podkreślić jednak należy, że w sprawie uznano, iż wnioskujący, który zaskarżył postanowienie egzekucji nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego, jest zwolniony od kosztów sądowych z mocy ustawy, na co zresztą zwrócono mu uwagę we wspomnianym wezwaniu. Zgodnie bowiem z art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, tak samo jak, stosownie do art. 239 § 1 pkt 4, strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Tym samym wniosek o zwolnienie od kosztów był w rozpatrywanej sprawie zbędny i nie może być rozpoznany: niepodobna przecież wnioskodawcy ani przyznać tego, co i tak przysługuje mu z mocy ustawy, ani tym bardziej tego odmówić, oddalając jego wniosek. W takim przypadku postępowanie w przedmiocie prawa pomocy podlega umorzeniu na podstawie art. 249a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.