Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Szpitala "A" z dnia [...] r. jest wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...], wydany na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.). Zakres kontroli ujęty w zaskarżonym akcie obejmował celowość i zgodność z prawem gospodarowania środkami publicznymi przy zastosowaniu ustawy o zamówieniach publicznych za 2002 r. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono:
"1) w ramach [...] Kasy Chorych Szpital "A" w B. dokonał w 2002 r. leczenia pacjentów ponad limit zawarty w kontraktach na kwotę [...] zł wg cen określonych przez Kasę. W ewidencji księgowej Szpital "A" w B. dokonał korekty w formie wyksięgowania usług ponad limit zawarty w kontrakcie na kwotę [...] zł oraz ujął na koncie sprzedaży kwotę wynegocjowaną w ugodzie ze [...] Kasą Chorych w K. w wysokości [...] zł, co jest niezgodne z przepisami art. 6 i art. 35 b zawartymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn. zm.),
2) nieprzestrzeganie przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (t.j. Dz. U. z< 1998 r. Nr 119, poz. 773 z późn. zm.) przy udzielaniu zamówień publicznych na dostawy większości leków opłacanych ze środków publicznych otrzymanych z Kas Chorych w 2002 r."
W ramach ustaleń i wniosków dotyczących usunięcia nieprawidłowości, organ kontrolujący zobowiązał Dyrektora Szpitala "A" w B. na bieżąco do przestrzegania obecnie obowiązujących przepisów zawartych w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. Nr 19, poz. 177 ze zm.), jak również do przestrzegania przepisów ustawy o rachunkowości.
W wyniku kontroli zawarto pouczenie o możliwości zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w trybie art. 53 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie stwierdzić należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co do zasady, przewiduje możliwość zaskarżenia wyniku kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, zakres kognicji Sądu obejmuje również orzecznictwo w sprawach skarg na "inne niż określone w pkt 1 – 3 [ tego ustępu ] akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa".
Zaskarżony wynik kontroli wydany został na podstawie przywołanego wcześniej przepisu ustawy o kontroli skarbowej w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, w myśl których "organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne wynikiem kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości w zakresie celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającymi zwrotowi", Treść tego przepisu w obowiązującym brzmieniu został wprowadzony do obrotu prawnego z dniem 21 sierpnia 2004 r. na mocy art. 10 pkt 10 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 172, poz. 1808).
W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że wynik kontroli, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2000 r., sygn. akt FPS 13/00, publ.: ONSA 2001/2/58 z glosą aprobującą A. Skoczylasa [w:] OSP 2002/3/32). Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny przyjął w postanowieniu z dnia 7 sierpnia 2001 r., sygn. akt II SA/941/00 (publ.: Pr. Gosp. 2002/1/45), stwierdzając, że "wynik kontroli skarbowej nie nakładający żadnych obowiązków na kontrolowanego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego." O ile więc ustalenia zawarte w wyniku kontroli nie są sprzężone z dyspozycjami dotyczącymi sfery praw i obowiązków kontrolowanego, co przejawia się w postaci wskazań co do sposobu i terminu usunięcia wytkniętych nieprawidłowości, o tyle wynik taki nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
W rozpoznanej sprawie zaskarżony wynik kontroli wskazuje wyłącznie na uchybienia związane z naruszeniem ustawy o rachunkowości i ustawy o zamówieniach publicznych oraz dokonuje ustaleń faktycznych. Wynik ten, w kontekście ustalonych w nim nieprawidłowości, nie nakłada na stronę skarżącą żadnego obowiązku. Zawiera tylko i wyłącznie wskazania do bieżącego przestrzegania przez kontrolowaną jednostkę przepisów regulujących gospodarowanie środkami publicznymi.
Z tych względów, pomimo zawartego w nim pouczenia o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, nie podlega sądowej kontroli w trybie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Wobec powyższego skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie uznać należało za niedopuszczalną, co po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skutkuje jej odrzucenie.