Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 17 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 754/04

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ Sędziowie: NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.) WSA Krzysztof Winiarski
Magdalena Nowacka protokolant
Rozpoznanie
w dniu 17 marca 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, oddala skargę.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [...] J. M. zwrócił się do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego (prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych [...]) z powodu przedawnienia roszczenia. We wniosku tym wskazał, iż skoro bieg terminu przedawnienia przerwała czynność egzekucyjna w postaci zajęcia rachunku bankowego, to zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r. przedawniło się.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. oddalił wniosek zobowiązanego o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Uzasadniając rozstrzygnięcie, organ egzekucyjny powołał się przede wszystkim na stanowisko wierzyciela, który wskazał, iż przedmiotowe zobowiązanie jest nadal wymagalne.

W zażaleniu na to postanowienie J. M. podniósł, iż bieg terminu przedawnienia przerwało zastosowanie w dniu [...] środka egzekucyjnego w postaci zajęcia gotówki. Utrzymywał, iż w sytuacji gdy bieg terminu przedawnienia może być przerwany tylko raz, to zgodnie z przepisem art. 70 § 5 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie uległo przedawnieniu w dniu [...]

Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie uwzględnił zażalenia i postanowieniem z dnia[...] [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego I instancji.

W uzasadnieniu tego postanowienie stwierdził, iż kwestia przedawnienia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r. była już rozstrzygana przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 12 grudnia 2003 r., sygn. akt I SA/Ka 2929/02 oddalił skargę zobowiązanego na ostateczne postanowienie wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iź w wyroku tym Sąd stwierdził, iż przedmiotowe zobowiązanie nie przedawniło się.

Postanowienie to J. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Skarżący zwrócił uwagę, że w powoływanym przez organ egzekucyjny wyroku Sąd stwierdził, iż zarzut przedawnienia roszczenia nie był uzasadniony i przyznał, iż w chwili zgłoszenia tego zarzutu w 2001 r. zobowiązanie podatkowe istotnie jeszcze się nie przedawniło.

Uznał jednak, iż w momencie zgłoszenia ponownego wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego tj. w dniu [...] zobowiązanie podatkowe uległo już przedawnieniu, co nastąpiło dokładnie w dniu [...] Z tym to dniem, zdaniem skarżącego, upłynął 5-letni termin, o którym mowa w art. 30 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.

W odpowiedzi na skargę, organ zażaleniowy wniósł o jej oddalenie, akcentując, iż oceny prawnej przedmiotowego zobowiązania podatkowego pod kątem jego przedawnienia dokonał Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy wskazać te elementy ustalonego stanu faktycznego sprawy, które stanowią niekwestionowane tło przedmiotowych kontrowersji. W sprawie chodzi o zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r. W kwietniu 1996 r. J. M. złożył zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego w 1995 r. dochodu, wskazując jednocześnie do zapłaty kwotę [...] zł. Wykazana w tym zeznaniu kwota nie została jednakże przez niego wpłacona. W tej sytuacji, w oparciu o złożone przez podatnika zeznanie podatkowe Urząd Skarbowy w R. wystawia w dniu [...] tytuł wykonawczy o nr [...] (po uprzednim doręczeniu podatnikowi w dniu [...] upomnienia). Organ przystąpił też do egzekwowania powyższej należności poprzez zajęcia konta zobowiązanego, o której to czynności egzekucyjnej zawiadomił stronę w dniu [...].

Jednocześnie wszczęte zostało przez Urząd Skarbowy w trybie art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych postępowanie podatkowe pod rządem Ordynacji podatkowej. Wydaną wówczas w dniu [...] przez organ I instancji decyzję, Izba Skarbowa uchyliła (swoją decyzją z dnia[...]) i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Tytuł wykonawczy o nr [...] został wycofany z obrotu prawnego w dniu [...] a [...] Urząd Skarbowy w R. jako wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy o nr [...] na kwotę [...] zł, który doręczono zobowiązanemu w dniu [...].

W dalszej kolejności Urząd Skarbowy w R. wydał w dniu [...] decyzję nr [...] określającą zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r. w wysokości [...] zł. W tej sytuacji w dniu [...] Urząd wystawił kolejny tytuł wykonawczy nr [...] kwotę [...] zł (stanowiącą różnicę pomiędzy zobowiązaniem podatnika określonym w decyzji wymiarowej z dnia [...]a kwotą wykazaną przez J. M. w zeznaniu rocznym PIT-30), który doręczono dłużnikowi w dniu [...].

W wyniku zaskarżenia decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] Izba Skarbowa w K. wydała w dniu [...] decyzję o nr [...]uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i obniżającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r. z kwoty [...]zł do kwoty [...]zł.

Przechodząc więc do oceny legalności zaskarżonego postanowienia, należy udzielić odpowiedzi na pytanie, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu przedawnienia zobowiązania podatkowego J. M. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r.?

Aby udzielić odpowiedzi na tak postawione pytanie należy odwołać się do uzasadniania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 2929/02, który dokonał już wcześniej analizy tego zagadnienia w na podstawie tych samych ustaleń stanu faktycznego.

Zatem wskazać należy, iż przedawnienie zobowiązania podatkowego to instytucja prawa materialnego. Następuje z mocy prawa, bez potrzeby wydawania odrębnej decyzji organu podatkowego w przedmiocie stwierdzenia przedawnienia. Upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego powinien, w związku z tym, być brany z urzędu pod uwagę w trakcie postępowania podatkowego, dotyczącego określenia wysokości zaległości podatkowej, a następnie w postępowaniu egzekucyjnym, w którym może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia tego postępowania (art. 33 pkt 1 ustawy z 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) i podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 59 § 1 pkt 2 tej ustawy).

Dokonując przedmiotowych rozważań należy przede wszystkim odwołać się do treści art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, iż zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (podobną regulację zawierał również art. 30 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych, wskazując na przedawnienie zobowiązań podatkowych "z upływem 5 lat – licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku" – Dz. U. nr 27, poz. 111). Przypomnieć też trzeba, że przepis art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi w tym zakresie, iż podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku. Ponadto, w ust. 4 tego artykułu wskazano na obowiązek uiszczenia w tym terminie różnicy pomiędzy podatkiem należnym a sumą wpłaconych zaliczek.

Powyższe oznacza, że 5 – letni upływ terminu przedawnienia dla zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r. rozpoczyna swój bieg z końcem roku 1996. Zatem, analiza czy bieg terminu przedawnienia został przerwany winna dotyczyć tego okresu, jednakże liczonego od dnia 31 grudnia 1996 r. Skoro więc z art. 70 § 3 Ordynacji podatkowej wynika, że bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej, o której podatnik został powiadomiony (podobnie jak w art. 30 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych) to zajęcie konta zobowiązanego w kwietniu 1997 r. (o której to czynności egzekucyjnej zawiadomiono stronę w dniu 18 kwietnia 1997 r.) niewątpliwie przerwany bieg terminu przedawnienia.

W rozpatrywanym przypadku postępowanie egzekucyjne nie zostało jednakże zakończone, gdyż nie wydano - w trybie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym - postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Samo wycofanie z obrotu tytułu wykonawczego (o nr[...]) nie oznaczało jeszcze zakończenia postępowania egzekucyjnego, tym bardziej, iż wydane zostały kolejne tytuły wykonawcze uwzględniające zmiany w wysokości zobowiązania podatkowego ciążącego na J. M. Nie można więc też uznać, aby po przerwaniu biegu terminu przedawnienia, mógł on rozpocząć swój bieg na nowo (art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej). Podkreślić więc trzeba, że ustawodawca enumeratywnie wskazał przypadki, w których zobowiązanie nie ulega przedawnieniu (w określonym zakresie) i w których bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się, ulega zawieszeniu oraz przerwaniu.

W konsekwencji powyższej regulacji prawnej uznać należy, że nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia na skutek pierwszej czynności egzekucyjnej, o której podatnik został powiadomiony. Oznacza to, że przedawnienie obecnie w ogóle nie biegnie, a zacznie swój bieg od nowa od dnia następującego po dniu, w którym zakończone zostanie postępowanie egzekucyjne. Tym samym naliczanie przez skarżącego 5-letniego okresu od momentu dokonywania poszczególnych czynności egzekucyjnych nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach.

W sumie zatem, uwzględniając wszystkie podniesione wyżej okoliczności, stanowisko organów egzekucyjnych zajęte w rozpatrywanej sprawie uznać trzeba, zdaniem Sądu, za zgodne z obowiązującym prawem. Z kolei wywody strony skarżącej należy ocenić jako dowolne, a przez to nie zasługujące na aprobatę Sądu.

Wobec tego Sąd oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, z późn. zm.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.