Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą M. Ł. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona pełnoletniemu domownikowi M. Ł. w dniu 29 października 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych.
W dniu 13 grudnia 2010 r. (data nadania) M. Ł. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wyżej wymienioną decyzję. W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.
W toku postępowania skarżący złożył pismo z dnia 9 lutego 2011 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do wyjaśnienia okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu.
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Przesyłka polecona skierowana do skarżącego, zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia, została dwukrotnie awizowana, a następnie odesłano ją do tutejszego Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłkę uznano za doręczoną skarżącemu z dniem 21 marca 2011 r. Natomiast organowi odpis tego postanowienia został doręczony w dniu 9 marca 2011 r. Na postanowienie nie zostało wniesione zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż koniec terminu przewidzianego na wniesienie skargi (tj. trzydziesty dzień) przypadł na niedzielę 28 listopada 2010 r., a zatem za ostatni dzień terminu uznać należy najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 29 listopada 2010 r. Skarżący natomiast wniósł skargę dopiero w dniu 13 grudnia 2010 r., a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Ponadto należy wskazać, że postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.