Uzasadnienie
W dniu 5 lipca 2008 r. (data nadania) M. W. złożył skargę na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia, utrzymujące w mocy postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r., nr [...].
Następnie w trakcie rozprawy w dniu 16 grudnia 2008 r., na którą stawił się skarżący wraz z pełnomocnikiem będącym adwokatem, pełnomocnik ten złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wskazał on przy tym na fakt, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe matki skarżącego oraz że wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 934/07, tut. Sąd uchylił decyzję dotyczącą ojca skarżącego. W związku z powyższym oświadczył, że uprawnienia do kwestionowania rozstrzygnięcia dotyczącego skarżącego zamierza realizować poprzez zaskarżenie decyzji z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W omawianej sprawie pełnomocnik skarżącego w trakcie rozprawy w dniu 16 grudnia 2008 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.