Uzasadnienie
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 28 stycznia 2015 r., radca prawny A. G., działająca jako pełnomocnik strony skarżącej, ustanowiony w sprawie w ramach prawa pomocy przyznanego mocą postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 27 sierpnia 2014 r., wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego.
Następnie, to jest w piśmie procesowym datowanym na 10 lutego 2015 r. wspomniana wyżej pełnomocnik oświadczyła, że koszty pomocy prawnej z urzędu świadczonej przez nią na rzecz B. B. nie zostały uiszczone w całości ani w części.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie przy tym z art. 258 § 2 pkt 8 przywołanej regulacji, postanowienie rozstrzygające o przyznaniu takiemu pełnomocnikowi wynagrodzenia może być wydane przez referendarza sądowego.
W niniejszym przypadku, pełnomocnikowi strony przyznano kwotę 240 zł należną za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji na podstawie § 15 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), podwyższając ją - stosownie do § 2 ust. 3 tego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 55,20 zł.