Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FZ 307/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2009 r. wzywające skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 11 maja 2009 r. oraz odrzucił zażalenie, jakie wniósł w tym zakresie J. L., który, nie będąc stroną postępowania, nie był adresatem wezwania.
W związku z tym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 sierpnia 2009 r. pismem doręczonym w dniu 28 sierpnia 2009 r. skarżących ponownie wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od wspomnianego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2009 r.). Wezwanie zawierało pouczenie, że środek zaskarżenia nie przysługuje.
W dniu 31 sierpnia 2009 r. skarżący wnieśli zażalenie na zarządzenie z dnia 24 sierpnia 2009 r. Zażalenie to po raz kolejny zostało podpisane przez J. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Podkreślić jednak trzeba, że w niniejszym postępowaniu skarżący skorzystali już z możliwości zaskarżenia zarządzenia w przedmiocie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 11 maja 2009 r., wnosząc zażalenie na zarządzenie z dnia 24 czerwca 2009 r. oraz że zażalenie to zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FZ 307/09. Zarządzenie z dnia 24 czerwca 2009 r. stało się zatem prawomocne i jako takie podlega wykonaniu, co oznacza, iż prawidłowość wskazanego w nim obowiązku skarżących nie może po raz drugi podlegać badaniu w toku kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W konsekwencji istota zarządzenia z dnia 24 sierpnia 2009 r. o ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia nie polegała już na określeniu wysokości tej opłaty, lecz sprowadzała się jedynie do wykonania prawomocnego zarządzenia podjętego w tym przedmiocie w dniu 24 czerwca 2009 r. Innymi słowy, zarządzenie z dnia 24 sierpnia 2009 r. miało na celu tylko wezwanie skarżących do wykonania obowiązku w postaci uiszczenia wpisu określonego w sposób prawomocny, wobec czego nie może ono być uznane za zarządzenie, o którym mowa w przywołanym art. 227 § 1 P.p.s.a., a co za tym idzie za zarządzenie podlegające zaskarżeniu.
Tym samym zażalenie wniesione przez skarżących na to zarządzenie jest niedopuszczalne, a takie zażalenie, w myśl art. 178 P.p.s.a stosowanego w postępowaniu zażaleniowym na podstawie odesłania zawartego w art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1237/07 i z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II OZ 985/08).
Zaznaczyć również wypada, że w przypadku J. L., który także podpisał się pod rozpatrywanym zażaleniem, przyczyny niedopuszczalności tego środka odwoławczego są niejako szersze i bardziej zasadnicze. Osoba ta, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FZ 307/09, nie była bowiem w ogóle legitymowana do wniesienia zażalenia, skoro nie jest ona stroną postępowania i w związku z tym nie została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego.
Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na mocy art. 178 P.p.s.a stosowanego na podstawie odesłania zawartego w art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji