Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy trzy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] o numerach [...], [...] i [...] określające skarżącej A.K., wówczas noszącej nazwisko K., kwoty podatku wykazanego w fakturach VAT wystawionych w grudniu 2013 r. oraz w styczniu i w lutym 2014 r. na rzecz A S.A. w W. w wysokości (kolejno): [...] zł, [...] zł i [...] zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 28 października 2019 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi.
W odpowiedzi skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy, niemniej jednak żądanie to zostało załatwienie odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 lutego 2020 r. utrzymanym w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 21 kwietnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Gl 332/19.
W związku z powyższym w dniu 5 czerwca 2020 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zarządził wezwać skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 października 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 9 lipca 2020 r.
Jak dotąd nie zostało ono wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Biorąc pod uwagę datę doręczenia skarżącej takiego wezwania w niniejszej sprawie, uznać należało, że ostatnim dniem terminu do jego wykonania był czwartek 16 lipca 2020 r. Jako że w tym czasie kwota należna tytułem wpisu od skargi nie została uiszczona, skargę tę należało odrzucić. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.