Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2000 r. "A" s.c. - zwane dalej w skrócie: skarżącą spółką lub skarżącą, zwróciła się do organu podatkowego o umorzenie odsetek za zwłokę od zaległego podatku od towarów i usług za m-ce: [...] 1996 r., [...] 1997 r., [...] 1997 r., [...] 1998 r., [...] 1998 r. w kwocie [...] zł.
W dniu [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. wydał de- cyzję nr [...], mocą której odmówił skarżącej spółce umorzenia odsetek za zwłokę od zaległego podatku od towarów i usług we wspomnianej wyżej kwocie. Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] 2000 r., decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
Na skutek skargi spółki wniesionej do sądu administracyjnego, wyrokiem z dnia 17 marca 2003r., sygn. akt I SA/Ka 2333/01, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, Ośrodek Zamiejsco- wy w Katowicach uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej w K..
W konsekwencji powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w K., decyzją z dnia [...] r. znak [...], uchylił w całości decyzję organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...]r. nr [...] i jednocześnie przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia w dniu 7 maja 2003 r.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, dnia 31 grudnia 2003 r. Naczelnik Pierw- szego Urzędu Skarbowego w G. wydał decyzję nr [...], którą od- mówił umorzenia odsetek za zwłokę od zaległego podatku od towarów i usług za m-ce: [...] 1997r., [...]1997r., [...] 1998r., [...] 1998r. w kwocie [...] zł oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej umorzenia odsetek za zwłokę od zaległego podatku od towarów i usług za m-ce: [...]1996r. i [...] 1997r. w kwocie [...] zł - z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Na wskutek wniesionego przez skarżącą spółkę dnia [...] 2004r. odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w K., decyzją z dnia [...] r. nr [...], przekazał sprawę organowi podatkowemu pierwszej instancji do ponow- nego rozpatrzenia w dniu 5 listopada 2004 r.
Dnia [...] 2005 r., po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. wydał decyzję nr [...], którą odmówił umorzenia odsetek za zwłokę od zaległego podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł. W wy- niku kolejnego odwołania, wniesionego przez skarżącą spółkę w dniu [...] 2005 r., Dyrek- tor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] przekazał wniosek skarżącej w dniu [...] 2005 r. do organu podatkowego pierwszej instancji celem ponownego rozpatrzenia.
Działając na podstawie art. 155 oraz art. 169 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. pismem z [...] 2005 r. wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków wniosku z dnia [...] 2000 r. poprzez nadesłanie stosownych załączników oraz oświadczeń.
Pismem z dnia [...] 2005 r. (data wpływu do organu pierwszej instancji), skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G., skarżąca spółka wniosła skargę na "bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. w sprawie umorzenia odsetek za zwłokę od zale- głego podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł oraz prowadzenie bojkotu wykonania wyroku NSA syg. akt I SA/KA 2333/01 z dnia 17 stycznia 2003 r., który w przeszłości zobowiązał swym orzeczeniem podległe organy podatkowe."
Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2005 r. sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pisemnego wezwania kierowanego do właściwego organu, poprzedzającego złożenie skargi, do załatwienia sprawy. W wezwaniu zawarto pouczenie, w myśl którego nieusuniecie tego braku skargi w terminie 7 dni skutkować będzie jej odrzucenie.
Pismem z dnia [...] 2005 r. strona skarżąca ponownie podniosła zarzut bezczynno- ści organu pierwszej instancji w przedmiocie wydania decyzji wykonującej ostatecznie przywoła- ny wcześniej wyrok sądu administracyjnego. Odpowiadając zaś na wezwanie sądu skarżąca nade- słała pismo datowane na dzień 17 czerwca 2005 r. wzywające Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. do ostatecznego załatwienia sprawy do [...] 2005 r. Pismo to zło- żono w kancelarii organu podatkowego pierwszej instancji w dniu [...] 2005 r., co wynika z prezentaty pisma. Do pisma z dnia [...] 2005 r. dołączono nadto decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. nr [...], mocą której odmówiono stronie skarżącej umorzenia odsetek za zwło- kę w kwocie [...] od zaległego podatku od towarów i usług za m-ce: [...] 1996, [...] 1997,[...]1997, [...] 1998 oraz [...] 1998.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 154 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skar- gę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Mając nadto na uwadze treść art. 286 § l P.p.s.a. należało stwierdzić, że wniesienie skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego obwarowane jest dwoma wymogami formal- nymi. W pierwszej kolejności warunkiem wniesienia takiej skargi jest uprawomocnienie się orze- czenia sądu, po drugie przed wniesieniem tejże skargi należy zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem do załatwienia sprawy.
Przenosząc zatem powyższe zasady na grunt niniejszej sprawy należało odnotować, że wyrok sądu z dnia 17 stycznia 2003 r. uprawomocnił się - na gruncie obowiązującej wówczas w postępowaniu przed sądem administracyjnym ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) - już w dacie wydania tegoż orzeczenia. Odno- sząc się z kolei do drugiego z warunków zainicjowania postępowania sądowego w sprawie niewykonania wyroku sądu, należało odnotować, że wezwanie, o którym mowa w art. 154 § l P.p.s.a. stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto, której niedochowanie przez stronę skarżącą powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Wobec braku szcze- gólnych regulacji odnoszących się do tej sprawy przyszło również uznać, że na zasadzie per ana- logiam mają tutaj zastosowanie przepisy art. 52 § 4 P.p.s.a. i art. 53 § 2 P.p.s.a. Z tych względów stwierdzono, że skarga "A" s.c.
R. C., L. C. wpłynęła do sądu administracyjnego przedwcześnie. Spostrzeżono bowiem, że wezwanie, o któ- rym mowa w art. 154 § l P.p.s.a. zostało skierowane do właściwego organu podatkowego już po dacie, w której wniesiono skargę do sądu. Przyjęto zatem, że wniesiona w tej sprawie skarga jest niedopuszczalna.
W wyniku przytoczonych wyżej rozważań orzeczono w tej sprawie jak w części dyspozy- tywnej postanowienia, działając w oparciu o przywołane wyżej przepisy oraz art. 58 § l pkt 6 P.p.s.a. w trybie art. 58 § 3 tej ustawy.
Na marginesie należało zauważyć, że organ podatkowy, któremu zarzucono w tej sprawie bezczynność w przedmiocie wykonania wyroku sądu, już po wniesieniu skargi do sądu, wydał stosowne rozstrzygnięcie załatwiające wniosek strony z dnia [...] 2000 r.