Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę strony skarżącej na postanowienie organu podatkowego drugiej instancji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, na skutek wniosku skarżących, został doręczony stronie w dniu 22 lutego 2008 r.
W dniu 25 marca 2008 r. pełnomocnik skarżących w osobie adwokata wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 stycznia 2008 r.
Skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, którego pełnomocnik skarżących nie uiścił.
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną wskazując, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Odpis powyższego postanowienia doręczony został pełnomocnikowi skarżących w dniu 7 maja 2008 r.
W piśmie z dnia 14 maja 2008 r. (data nadania), stanowiącym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący zawarli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu wniosku podali oni, że do uchybienia terminu doszło wyłącznie z winy pełnomocnika. Wskazali, że jedynym obowiązkiem, do którego zostali zobowiązani przez pełnomocnika, było uiszczenie kwoty 17 zł, tj. opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Skarżący wyrazili pogląd, iż w tak istotnej dla nich sprawie nie mogą zostać pozbawieni możliwości dochodzenia swoich praw z powodu niedbalstwa profesjonalnego pełnomocnika.
Do wniosku skarżący dołączyli kserokopię pisma z dnia 7 maja 2008 r. skierowanego do pełnomocnika, w którym wypowiadają mu z dniem 7 maja 2008 r. pełnomocnictwo. Z treści pisma wynika ponadto, iż w dniu 7 maja 2008 r. skarżący otrzymali od pełnomocnika odpis postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Ponadto, w dniu 13 maja 2008 r. skarżący uiścili wymagany wpis od skargi kasacyjnej ([...] zł), dopełniając tym samym uchybionej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). W ocenie Sądu wskazany termin został dochowany, albowiem przyczyna uchybienia ustała najpóźniej z dniem 7 maja 2008 r., kiedy to zarówno pełnomocnik, jak i skarżący (za jego pośrednictwem) otrzymali postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia przez adwokata wpisu stałego.
Wniosek o przywrócenie terminu złożony został natomiast w dniu 14 maja 2008 r.
Rozpoznając zatem wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu merytorycznie podnieść trzeba, iż nie mógł on zostać uwzględniony.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż skarżący na etapie wnoszenia skargi kasacyjnej działali w niniejszym postępowaniu przez pełnomocnika będącego adwokatem, a zatem fachowca, od którego wymagać należy należytej staranności przy prowadzeniu powierzonych mu spraw. Na konieczność dochowania należytej staranności przez fachowego pełnomocnika zwracał także uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, m. in. w postanowieniu z dnia 10 maja 2004 r. (sygn. akt FZ 7/04, niepubl.) stwierdzając, iż pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz.
W tym kontekście wskazać również trzeba na ukształtowaną już linię w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którą przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.). Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie okoliczność taka zachodzi po stronie pełnomocnika skarżącej, uniemożliwiając tym samym pozytywne dla strony rozpatrzenie wniosku.
Za ugruntowany uznać należy przy tym pogląd, iż mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego (por. cytowane wyżej postanowienie NSA z dnia 10 maja 2004 r.). Warto nawiązać także w tym miejscu do orzecznictwa Sądu Najwyższego, który w postanowieniu z dnia 30 maja 2007 r. sygn. akt II CSK 167/07 wskazał, iż wniosku o przywrócenie terminu nie można opierać na tym, że to nie strona, a jej pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności procesowej, albowiem błąd procesowy pełnomocnika obciąża stronę.
Mając zatem na względzie wyżej wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, ma mocy wskazanych wyżej przepisów oraz działając w oparciu o art. 16 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.