Uzasadnienie
Mocą prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 października 2008 r. zwolniono skarżącą do kosztów sądowych i jednocześnie ustanowiono dla niej radcę prawnego.
W dalszej kolejności Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego M. W., który w stosownym terminie złożył pełnomocnictwo procesowe.
W toku rozprawy, przeprowadzonej w dniu 12 lutego 2008 r., substytut pełnomocnika skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, iż nie otrzymał żadnych należności od skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady przyznania tego wynagrodzenia reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) - zwane dalej w skrócie rozporządzeniem. W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę przyznania powyższej opłaty stanowią stawki minimalne, które - zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia - wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie innej niż wymienione w pkt 1 lit. a i b powyższego przepisu - 240 zł.
Należy w tym miejscu poczynić ustalenia dotyczące wskazanej wyżej kwoty bazowej wynagrodzenia. Otóż przedmiotem skargi w tej sprawie była decyzja odmawiająca zastosowania ulgi płatniczej na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Wpis sądowy od skargi w takiej sprawie nie jest objęty wpisem stosunkowym. Jest to wpis stały wynikający z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przedmiot postępowania przed sądem I instancji skutkuje przyjęciem, iż postępowanie to jest zaliczone do kategorii "innej sprawy", gdzie bazowa kwota wynagrodzenia wynosi 240,00 zł.
Nadto, w ramach ogólnych zasad ustalających wynagrodzenie radcy prawnego za zastępstwo prawne należy zwrócić uwagę, że zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowe wynagrodzenie zostaje przez Sąd podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z tych wszystkich względów, biorąc pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika skarżącego w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie 240,00 zł., podwyższonej ponadto - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia - o stawkę podatku od towarów i usług, wynoszącą [...] zł., co łącznie stanowi kwotę [...] zł.