Uzasadnienie
Działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), art. 23 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11 poz. 50 ze zm.) § 10 a rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245, z 2000 r. Nr 25, poz. 304, Nr 72, poz. 843, Nr 91, poz. 1011. Nr 121, poz. 1296) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268, Nr 46, poz. 438, Nr 155, poz. 1290, Nr 216, poz. 1828) – Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpatrzeniu odwołania A.D., prowadzącego P.P.H.U.R. "A", ul. [...], Z., od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. Nr [...] z [...]r. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług oraz zwrotu podatku w kwocie [...] zł. zapłaconego przy odprawach czasowych od sprowadzonych z zagranicy urządzeń wesołego miasteczka z tytułu zakończenia procedury odprawy czasowej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną:
Pismem z [...]r. A.D. zwrócił się do Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z wnioskiem o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł., zapłaconego przy odprawach czasowych urządzeń wesołego miasteczka. Jako podstawę wniesionego żądania powołano okoliczność zlikwidowania przedmiotowych odpraw celnych z uwagi na wywiezienie tych urządzeń z Polski.
W wyniku postępowania podatkowego ustalono, że urządzenia wesołego miasteczka sprowadzone zostały z Republiki Czeskiej zgodnie z wymienionymi szczegółowo w uzasadnieniu decyzji dokumentami odprawy celnej SAD, przy czym urządzenia te objęte były procedurą odprawy czasowej, zaś łączna wartość celna netto określona w dokumentach SAD stanowiła kwotę [...] zł., a podatek VAT obliczono w kwocie [...]zł. Na podstawie przedłożonych przez podatnika dowodów zapłaty stwierdzono, iż obliczony przez organ celny podatek z tytułu importu towarów został w całości uregulowany.
Z ustaleń organu podatkowego wynikało również, iż po zakończeniu procedury odprawy czasowej, część sprowadzonych urządzeń została zwrócona do kontrahentów zagranicznych, czego potwierdzeniem były wymienione w decyzji dokumenty odprawy celnej SAD.
Według dokonanych wyliczeń, łączna wartość statystyczna zwróconych urządzeń wynosiła [...] zł., a podatek VAT stanowił kwotę [...] zł.
W wyniku analizy zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych organ podatkowy I instancji stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia żądania strony w przedmiocie zwrotu podatku zapłaconego od importu towarów, które wywiezione zostały w związku z zakończeniem procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła.
W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że procedura zwrotu podatku zapłaconego od importu towarów, o której mowa w przepisie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, przysługuje podatnikom, którzy dokonali wywozu z kraju towarów w związku z ich reklamacją, natomiast w omawianym przypadku sytuacja taka nie zaistniała. Ponadto podkreślono, iż podatek zapłacony z tytułu importu towarów objętych odprawą czasową z częściowym zwolnieniem od cła podlega odliczeniu od podatku należnego na zasadach ogólnych, a dokonanie wywozu towarów w związku z likwidacją takiej odprawy nie stanowi podstawy do uznania, iż obowiązek podatkowy nie powstał w dacie importu. W konkluzji stwierdzono, iż zapłacony podatek VAT nie jest nienależnie zapłaconym podatkiem w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (por. decyzja Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. Nr [...] z [...]r.).
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji podatnik zarzucił organowi podatkowemu niewłaściwe zbadanie materiału dowodowego skutkujące wydaniem nieobiektywnej i krzywdzącej decyzji. W szczególności wskazał, że dokonana przez organ podatkowy ocena okoliczności faktyczno – prawnych sprawy, w rezultacie której stwierdzono, iż import towarów objęty był częściowym zwolnieniem od cła, była sprzeczna z treścią dokumentów SAD przedstawionych Urzędowi Skarbowemu. Zdaniem strony z dokumentów tych wynikało, iż towar objęty był całkowitym zwolnieniem od cła, czego potwierdzeniem były wpisane w dokumentach SAD symbole: w poz. 36 – "FTA", a w poz. 37 – "5200". Nadto podkreślono, iż w poz. 47 dokumentów SAD nigdy nie naliczono żadnego cła, a podatnik nigdy nie dokonywał zapłaty należności celnych za wyjątkiem opłat manipulacyjnych.
Podniósł też podatnik "iż niezrozumiałym był dla niego fakt istnienia na niektórych dokumentach SAD adnotacji "towar objęty procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła" oraz adnotacji" towar zwolniono po zapłacie długu celnego" bowiem nigdy nie miał żadnego długu celnego ani też nigdy nie płacił żadnego cła.
Zdaniem skarżącego, fakt, iż organ podatkowy nie odniósł się do okoliczności braku zapłaty cła, świadczył o wadliwości wniosków jakie wyciągnięto z analizy przeprowadzonego postępowania podatkowego w przedmiocie stwierdzenia, iż towar objęto częściowym zwolnieniem od cła.
W konkluzji podatnik stwierdził, iż w myśl art. 7 ust. 1 b pkt 4 b ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, importowany towar powinien podlegać zwolnieniu z podatku VAT, co z kolei przesądzało o powstaniu nadpłaty z tyt. nienależnie zapłaconego podatku od importu towarów.
Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając swój pogląd stwierdził, że zasadniczą kwestią podlegającą analizie w niniejszej sprawie jest kwestia oceny słuszności żądania strony w przedmiocie zwrotu podatku zapłaconego od importu towarów, które według ustaleń organu podatkowego wywiezione zostały w związku z zakończeniem procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła, natomiast według podatnika – w związku z zakończeniem procedury odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła.
Na wstępie swych rozważań podkreślił, że generalnie import towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże w stosunku do niektórych importowanych towarów ustawodawca przewidział liczne zwolnienia przedmiotowe wymienione w art. 7 ust. 1 pkt 4, 4a i 4b ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Wśród tych zwolnień wymieniono import towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła.
Z punktu widzenia przepisów normujących kwestie należności podatkowych w podatku od towarów i usług istotnym jest fakt, iż import towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła podlega, w myśl wyżej powołanego przepisu art. 7 ust. 1 pkt 4b cyt. ustawy, zwolnieniu przedmiotowemu z podatku VAT, natomiast import towarów w ramach procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa we wskazanym przepisie.
Import towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a obowiązek podatkowy z tytułu importu powstaje z chwilą objęcia towarów tą procedurą (art. 6 ust. 7a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym). W takim przypadku podatek wykazany w zgłoszeniu celnym i uiszczony przy imporcie podlega odliczeniu od podatku należnego na zasadach ogólnych, tj. w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał dokument odprawy celnej lub w miesiącu następnym, pod warunkiem, iż sprowadzane towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Słusznie zauważono w wydanej dla strony decyzji, że objęcie towarów procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła, byłoby równoznaczne z równoczesnym ich zwolnieniem z podatku VAT, natomiast z przedłożonych przez podatnika dokumentów SAD wynikało, iż podatek ten został zadeklarowany przez zgłaszającego, a weryfikujący zgłoszenia celne organ celny nie stwierdził nieprawidłowości w powyższym zakresie.
O zastosowaniu procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła, wbrew twierdzeniom podatnika, świadczyła również treść dokumentów SAD przedstawionych Urzędowi Skarbowemu. Określony w poz. 37 dokumentów SAD o numerach [...] oznaczał, iż sprawdzone towary objęte były procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła. Również symbol 3152 zapisany w poz. 37 dokumentów SAD o numerach [...], potwierdzał dokonane ustalenia w powyższym zakresie.
Zastosowanie kodu 3152 oznaczało bowiem powrotny wywóz towarów objętych uprzednio procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła. Szczegółowe opisy kodów stosowanych przy określeniu procedur celnych zawiera załącznik nr 7, wykaz B1 i B2 do rozporządzenia Ministra Finansów z 7 września 2001 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz. U. Nr 117, poz. 1250) obowiązującego od 28.10.2001 r., a także zawierający identyczne brzmienie załącznik nr 7, wykaz B1 i B2 do wcześniej obowiązującego rozporządzenia Ministra Finansów z 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych (Dz. Nr 104, poz. 1193).
Wskazano też, że przypadki i zasady zwrotu podatku naliczonego podatnikom dokonującym importu towarów uregulowane zostały w ramach rozdziału 5a rozporządzenia Ministra Finansów z 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.), obowiązującego do 26.03.2002 r. oraz w stosunku do zdarzeń zaistniałych po 26.03.2002 r. – w ramach rozdziału 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.03.2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.). Zgodnie z przepisem § 10a ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.12.1999 r. oraz obowiązującego po 26.03.2002 r. przepisu § 7 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z 22.03.2002 r. (brzmienie powołanych przepisów nie zostało zmienione w związku ze zmianą rozporządzenia), zwrot podatku zapłaconego od importu towarów przysługuje podatnikom, którzy dokonali wywozu z kraju towarów, w związku z ich reklamacją z zastrzeżeniem ust. 2 – 7. W ust. 2-7 przytoczonych powyżej przepisów wymienione zostały warunki, od spełnienia których uzależniono dokonanie zwrotu z w/w tytułu.
Podatnik ubiegający się o zwrot podatku musi spełnić warunki wymienione w tych przepisach przy czym nie mogą zachodzić negatywne przesłanki wymienione w § 10 a ust. 6 rozporządzenia z 22.12.1999 r. oraz odpowiednio w § 7 ust. 6 rozporządzenia z 22.03.2002 r., tj. zwrot podatku nie może dotyczyć kwot podatku naliczonego o które przysługiwało podatnikowi prawo do pomniejszenia podatku należnego lub które zostały zwrócone na podstawie odrębnych przepisów, w tym w formie zaliczki, zapłaconego z tytułu importu towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła jeżeli wywóz towarów nastąpił po upływie miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano importu.
Ponadto przepisy § 10 a ust. 8 rozporządzenia z 22.12.1999 r. oraz § 7 ust. 8 rozporządzenia z 22.03.2002 r. stanowią, iż uregulowania zawarte w ust. 1-5, ust. 6 pkt 1 i 2 oraz ust. 7 tychże przepisów znajdują odpowiednie zastosowanie do podatku z tytułu importu towarów: - objętych procedurą uszlachetniania czynnego w systemie ceł zwrotnych, jeżeli towary te zostały wywiezione za granicę RP, a podatnik otrzymał zwrot cła zgodnie z odrębnymi przepisami oraz dołączył dokument potwierdzający zwrot cła,
- - poddanych procesowi uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, w wyniku którego powstały produkty kompensacyjne, dla których powstał dług celny zgodnie z art. 224 § 1 Kodeksu celnego i które wywiezione zostały poza granicę RP.
Odnosząc powyższe do ustalonych okoliczności faktycznych, stwierdzono, iż rację miał organ podatkowy I instancji uznając, iż w sprawie brak było podstaw do dokonania zwrotu podatku zapłaconego przez podatnika z tytułu importu towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła, bowiem wywóz przedmiotowych towarów nie nastąpił w związku z ich reklamacją. Z literalnego brzmienia zarówno przepisu § 10 a rozporządzenia Ministra Finansów z 22.12.1999 r. jak i przepisu § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.03.2002 r., jasno wynika, iż procedura zwrotu podatku zapłaconego od importu towarów przysługuje podatnikom, którzy dokonali wywozu z kraju towarów, w związku z ich reklamacją.
Zauważono końcowo, iż zasadność podjętej decyzji, potwierdzały dodatkowo postanowienia przepisów § 10a ust. 6 pkt 3 rozp. MF z 22.12.1999 r. oraz § 7 ust. 6 pkt 3 rozp. MF z 22.03.2002 r., które stanowią, iż zwrot podatku nie dotyczy kwot podatku naliczonego zapłaconego z tytułu importu towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła, jeżeli wywóz towarów nastąpił po upływie miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano importu. Szczegółowa analiza dat widniejących na przedłożonych zgłoszeniach celnych dokumentujących import towarów i powrotny ich wywóz, wykazała, iż w każdym z rozpatrywanych przypadków wywóz towarów nastąpił po upływie terminu określonego w/wym, przepisami.
Słusznie również podkreślono, iż dokonanie powrotnego wywozu towarów objętych uprzednio procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła nie stanowiło podstawy do stwierdzenia, iż obowiązek podatkowy nie powstał w dacie importu, zatem zapłacony z tyt. importu podatek nie był podatkiem zapłaconym nienależnie w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A.D. podniósł zarzut, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do podniesionej przez niego okoliczności, iż wobec podmiotu gospodarczego prowadzącego taką samą jak on działalność gospodarczą (prowadzenie "Wesołego Miasteczka") dokonano zwrotu podatku VAT uiszczonego przy imporcie urządzeń służących działalności gospodarczej. Wskazał przy tym, że dokumenty celne SAD zawierały identyczne symbole oznaczające rodzaj procedury celnej zastosowanej wobec importowanych urządzeń.
W oparciu o te okoliczności podniósł skarżący zarzut, iż Izba Skarbowa której podlegają oba organy skarbowe na terenie C. winna była sprawdzić prawdziwość jego informacji i dokonać prawidłowych ustaleń faktycznych przy uwzględnieniu całego materiału dowodowego w tym również dokumentów celnych dołączonych do skargi które były podstawą zwrotu podatku VAT.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Co się tyczy zarzutu podniesionego w skardze to podkreślono, że opisany przez skarżącego przypadek nie może stanowić podstawy formułowania wobec organów rozstrzygających sprawę zarzutu naruszenia norm Ordynacji podatkowej w zakresie zbierania i rozpatrywania materiału dowodowego. Wskazano też, że z dokumentów celnych przedstawionych przez skarżącego wynika że również one dotyczyły procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła, co nie uzasadnia z powodów szeroko przedstawionych w zaskarżonej decyzji zwrotu podatku od towarów i usług uiszczonego przy imporcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga nie jest zasadna.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy istniały w rozpoznawanej sprawie podstawy do stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług oraz zwrotu podatku zapłaconego przez skarżącego przy oprawach czasowych urządzeń wesołego miasteczka. Trafnie zatem organy podatkowe rozstrzygające sprawę skoncentrowały swe rozważania nad zasadnością żądania na analizie normy art. 7 ust. 1 pkt 4, 4a i 4b ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11 poz. 50 ze zm.) zwanej dalej w skrócie u.p.t.u. ze szczególnym uwzględnieniem przepisu art. 7 ust. 1 pkt 4 b.
Zgodnie z tym przepisem, zwolniony od podatku od towarów i usług jest import towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła.
Skoro tak, to istota ustaleń faktycznych poczynionych przez organy podatkowe musiała dostarczyć odpowiedzi na zasadnicze pytanie, a mianowicie czy w sprawie mieliśmy do czynienia z takim importem towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła, który podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług, czy też z importem objętym procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła, który takiemu zwolnieniu podatkowemu nie podlega.
Spór zatem w sprawie rozpoznawanej dotyczy w istocie prawidłowości ustaleń faktycznych. Istotne jest też to, że zasadnicze w sprawie ustalenia faktyczne musiały zostać oparte wyłącznie na przedstawionych przez podatnika dokumentach SAD. Tak też postąpiły organy podatkowe rozstrzygające sprawę.
W tym miejscu niezbędne będzie odniesienie rozważań do regulacji prawa celnego obowiązujących w dacie dokonywania zgłoszeń celnych. Otóż, zgodnie z art. 64 § 1 Kodeksu celnego zgłoszenie celne w formie pisemnej powinno zostać dokonane przez zgłaszającego na właściwym formularzu, zgodnym ze wzorcem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą celną (...) Organ celny przyjmuje zgłoszenie celne, jeżeli zgłoszenie celne odpowiada wymogom określonym w art. 64 wraz ze zgłoszeniem celnym przedstawiono towar nim objęty (...) Zgodnie z art. 65 § 2 podstawę do zastosowania procedury celnej do towaru objętego zgłoszeniem celnym stanowią dane zawarte w zgłoszeniu celnym przyjętym przez organ celny, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną i określenie kwoty wynikającej z długu celnego chyba, że w sprawie zostanie wydana decyzja rozstrzygająca inaczej o przeznaczeniu celnym lub o kwocie wynikającej z długu celnego (por. art. 65 § 1 i 3).
Szczególnie istotne z punktu widzenia czynionych tu rozważań regulacje zawarto w art. 65 § 4 i 5 Kodeksu celnego.
Pierwszy z tych przepisów stanowi, iż po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny na wniosek strony, wydaje decyzje lub może z urzędu wydać decyzje, w której uznaje zgłoszenie celne za nieprawidłowe określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego, lub uznając, iż objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną jest niemożliwe, rozstrzyga o objęciu towaru właściwą procedurą celną lub nadaje towarowi właściwe przeznaczenie celne.
Z kolei § 5 stanowi, że decyzja o której mowa w § 4 nie może być wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Z przepisów tutaj przytoczonych wynikają dwa istotne dla rozważanych kwestii wnioski.
Pierwszy z nich sprowadza się do tezy, że weryfikacja danych zawartych w zgłoszeniu celnym (dokumencie SAD) w tym również dotyczących właściwej procedury celnej jest możliwa jedynie w drodze wydania decyzji przez właściwy organ celny. To zaś może nastąpić po wszczęciu i przeprowadzeniu postępowania celnego przez taki organ.
Po drugie zaś, jeśli upłynie okres czasu wskazany w art. 65 § 5 Kodeksu celnego taka forma weryfikacji staje się prawnie niemożliwa. Znaczy to, że dane zawarte w zgłoszeniu celnym mają moc wiążącą również w zakresie wskazanej w nim procedury celnej i nie mogą być ustalane w sposób odmienny.
Z podanych analizie organów podatkowych dokumentów SAD przedstawionych przez podatnika wynika, że importowane urządzenia wesołego miasteczka objęte były procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła. Przesądzał o tym wskazany w poz. 37 wymienionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokumentów SAD symbol 5200. Natomiast kod 3152 w dokumentach SAD stwierdzających wywóz powrotny towarów wskazywał iż chodzi o towary objęte uprzednio procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła. Treść analizowanych dokumentów celnych była – co podkreślono wcześniej – wiążąca dla organów podatkowych również w zakresie zastosowanej procedury celnej.
Przy rozstrzyganiu tej spornej kwestii nie mogły mieć znaczenia okoliczności podnoszone przez skarżącego na etapie skargi. Nawet jeśli rzeczywiście w odniesieniu do innego podmiotu dokonującego importu urządzeń do prowadzenia podobnej działalności gospodarczej przy zastosowaniu takiej samej procedury celnej doszło do zwrotu podatku to nie znaczy, że organy podatkowe rozpoznające niniejszą sprawę winny były postąpić tak samo. Zgodnie z art. 120 Ordynacji podatkowej organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa, a te nie pozwalały w rozpoznawanej sprawie zastosować wobec skarżącego normy art. 7 ust. 1 pkt 4 b u.p.t.u.
Na marginesie wskazać trzeba, że w sprawie nie mają również zastosowania rozważane przez organy podatkowe regulacje zawarte w przepisie § 10 a rozporządzenia Ministra Finansów z 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 109 poz. 1245 ze zm.) oraz w przepisie § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.03.2002 r.(Dz.U. nr 27 poz. 268 ze zm.). Wynika z nich bowiem, iż procedura zwrotu podatku zapłaconego od importu towarów przysługuje podatnikom którzy dokonali wywozu z kraju towarów, w związku z ich reklamacją.
Zgodnie zaś z § 10 a ust. 6 pkt 3 rozporządzenia z 22.12.1999 r. oraz § 7 ust. 6 pkt 3 rozporządzenia z 22.03.2002 r., zwrot podatku nie dotyczy kwot podatku naliczonego zapłaconego z tytułu importu towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła, jeżeli wywóz towarów nastąpił po upływie miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano importu. Analiza dat widniejących na przedłożonych zgłoszeniach celnych dokumentujących import towarów i powrotny ich wywóz, wykazała, iż w każdym z rozpatrywanych przypadków wywóz towarów nastąpił po upływie terminu określonego tymi przepisami.
Reasumując przedstawione rozważania stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał by objęta skargą decyzja naruszała prawo. Dlatego skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270).