Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącej P.P.H.U. A Sp. z o.o. w Ł. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. w kwocie [...] zł.
W dniu 9 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS), a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało skierowane do skarżącej na adres podany w skardze. W dniu 22 czerwca 2016 r. przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej. Równocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu tej przesyłki w placówce pocztowej oraz o możliwości jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 30 czerwca 2016 r., a w dniu 7 lipca 2016 r. przesyłkę tę zwrócono z adnotacją, że nie została podjęta w terminie.
Skarżąca jak dotąd nie wykonała wyżej opisanego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego.
Należy bowiem mieć na względzie, że w myśl art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w odniesieniu do spółek handlowych odpowiedni w tym względzie jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego.
Jednocześnie akcentuje się, że niedołączenie takiego dokumentu do skargi sprawia, iż jest ona dotknięta brakiem formalnym [zob. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07 oraz z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10, jak również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08 (dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)].
Stosownie z kolei do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w rozpatrywanym przypadku uznać należało za dokonane w dniu 6 lipca 2016 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który wobec osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej ma zastosowanie w razie niemożności doręczenia organowi uprawnionemu do ich reprezentowania przed sądem lub pracownikowi upoważnionemu do odbioru pism (art. 67 § 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.
Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie o wykonaniu czynności z art. 73 §§ 1-3 p.p.s.a. świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy – w dniu 22 czerwca 2016 r., powtórnie – w dniu 30 czerwca 2016 r., a w dniu 7 lipca 2016 r. zwrócono ją nadawcy z informacją, że nie została podjęta w terminie. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 6 lipca 2016 r., a doręczenie należało uznać za dokonane w tym dniu. W rezultacie wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku formalnego skargi skarżąca powinna była wykonać najpóźniej w środę 13 lipca 2016 r., czego wszak nie uczyniła. Mając to na uwadze, jej skargę należało odrzucić, co uczyniono na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.