Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia - w terminie 7 dni - braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: P.p.s.a.). Jednocześnie pouczono stronę, iż nieusunięcie braku formalnego skargi we wskazanym terminie skutkować będzie jej odrzuceniem.
Wezwanie (pismo Sądu z dnia 17 stycznia 2014 r.) doręczono stronie skarżącej w dniu 22 stycznia 2014 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.
Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Formalnym warunkiem zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest skutecznie wniesiona skarga. Skarga jest pismem procesowym, która poza wymogami o charakterze ogólnym (zawartymi w art. 46 P.p.s.a.) musi zawierać elementy przypisane jej art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Co więcej, zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a., w sytuacji, gdy osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, to mają obowiązek wykazać umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w odniesieniu do osób prawnych, którą to osobą strona skarżąca jest niewątpliwie, polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W niniejszym przypadku A, pomimo skutecznie doręczonego wezwania, nie wykazał umocowania dla Z.B. do działania w imieniu A przed sądem administracyjnym. Taki stan rzeczy musi skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.