Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W piśmie z dnia 15 maja 2009 r. (data stempla pocztowego), skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyżej wymienionego wyroku. Wskazał, że w ustawowym terminie nie był w stanie złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ponieważ przebywał poza granicami kraju. Do pisma dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2009 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 maja 2009 r. wezwano skarżącego do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu – pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku, wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w szczególności poprzez wykazanie, że przebywał poza granicami kraju. Jednocześnie pouczono skarżącego, że niewykonanie wezwania może skutkować oddaleniem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W piśmie z dnia 30 maja 2009 r. skarżący wskazał, że w drugiej połowie marca 2009 r. udał się za granicę w celu poszukiwania pracy i w związku z tym nie mógł złożyć w terminie wniosku. Podniósł, że niezwłocznie po powrocie do kraju – tj. 12 maja 2009 r. skontaktował się z sądem i w dniu 14 maja złożył odpowiednie wnioski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Na podstawie art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast przepis art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W piśmie z dnia 30 maja 2009 r. skarżący wskazał datę powrotu do kraju - tj. 12 maja 2009 r. oraz datę złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto podniósł tylko, że w drugiej połowie marca 2009 r. udał się za granicę w celu poszukiwania pracy i w związku z tym nie mógł złożyć w terminie wniosku. Jednocześnie wskazał, że niezwłocznie po powrocie do kraju skontaktował się z sądem i złożył stosowne wnioski. Nie uprawdopodobnił jednakże okoliczności podniesionych we wniosku, wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w szczególności nie uprawdopodobnił, że przebywał poza granicami kraju.
Podkreślenia wymaga, że o obowiązku powyższym został pouczony w wezwaniu z dnia 20 maja 2009 r., w którym jednocześnie został poinformowany o skutkach niewykonania tego wezwania. Pomimo to, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Dodać przy tym należało, że wskutek wniosku skarżącego - został uprzednio przywrócony termin do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie. W związku z tym, że przywrócenie terminu było już zastosowane wobec skarżącego – tym bardziej znane mu były-od strony praktyki sądowej-warunki uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Na marginesie podkreślenia wymaga, że skarżący jest wieloletnim ławnikiem Sądu Rejonowego w B., co również nie jest bez wpływu na ocenę w zakresie zachowania przez niego należytej staranności przy dokonywaniu czynności przed sądem.
W świetle okoliczności sprawy nie ulega zatem wątpliwości, że nie został spełniony warunek w postaci uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Uznając zatem, że wskazane w piśmie skarżącego okoliczności, nie zostały uprawdopodobnione – zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. - należało orzec jak na wstępie.