Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia [...] nr [...] określającą A S.A. w K. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2002 w kwocie [...] zł.
W toku postępowania Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 6 listopada 2012r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1157/11, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003r. oddalił skargę A S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...][...].
W ocenie Sądu orzekającego w tamtej sprawie organy prawidłowo uznały, należące do podatnika budowle kolejowe nie spełniają warunków opisanych w art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych a co za tym idzie nie korzystają z przewidzianego tym przepisem zwolnienia od podatku od nieruchomości, z uwagi na brak przesłanki "wyłączności" Od powyższego wyroku wniesiono w dniu 25 lutego 2013r. skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została jeszcze rozpoznana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08).
Przesłankami zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. są: zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz to, aby oba postępowania (tu sądowoadministracyjne) pozostawały w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone.
Skład orzekający musi także respektować wymóg jednolitości orzecznictwa sądowoadministracyjnego w tożsamych sprawach podatkowych, które dotyczą tego samego podatnika i tego samego stanu faktycznego. Zważyć bowiem należy, że jak wielokrotnie podkreślał NSA "w sprawach sądowoadministracyjnych, zwłaszcza w tych, które dotyczą szeroko rozumianego prawa daninowego, zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, LEX nr 479145).
W świetle orzecznictwa NSA sądy administracyjne działające w państwie prawa, w którym liczy się przede wszystkim stabilność orzecznictwa sądów administracyjnych oraz spójność systemu prawnego zobligowane są działać adekwatnie do potrzeby ujednolicania praktyki wykładniczej sądownictwa (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 329/11, LEX nr 1068781). Trzeba podkreślić, że w sądownictwie administracyjnym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Fundamentalne znaczenie ma stabilność orzecznicza sądów, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy pokreślić należy, że spór miedzy stronami sprowadza się do oceny zagadnienia czy infrastruktura kolejowa podatnika usytuowana na terenie K. była w 2002 roku wykorzystywana wyłącznie na potrzeby publicznego transportu kolejowego czy też nie. W ocenie Sądu związek pomiędzy sprawą niniejszą i sprawą o sygn. akt I SA/Gl 1157/11, w której wniesiono skargę kasacyjną jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego tą skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, iż uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1157/11. Przede wszystkim trzeba zaakcentować, że stan faktyczny i prawny w obu sprawach (dotyczących roku 2002 i 2003) jest identyczny. Rozpoznanie skargi kasacyjnej przesądzi o tym, czy w wyżej wymienionym okresie Spółka spełniała warunki do zwolnienia wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. Za zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie przemawiają także względy ekonomiki procesowej.
W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.