Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania G. G. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r. nr [...] określającej wysokość należnego zobowiązania podatkowego w tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie [...] zł.
Na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę do tut. Sądu, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikających z przedmiotowej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostaje postanowienie, które nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżone postanowienie należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Nie nakłada ono, bowiem na skarżącego jakichkolwiek obowiązków, zwłaszcza takich, które mogłyby być realizowane w drodze egzekucji, skoro utrzymuje w mocy postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania.
Nie można również rozstrzygnąć o wstrzymaniu wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającej wysokość należnego zobowiązania podatkowego w tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie [...] zł, albowiem instytucja wstrzymania dotyczy tylko zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. Co prawda art. 61 § 3 p.p.s.a rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jednakże rozszerzenie to dotyczy aktów wydanych w pierwszej instancji oraz aktów w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Wziąwszy to pod uwagę trzeba podkreślić, że decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r. nr [...], której wstrzymania domaga się skarżący nie mieści się w zbiorze aktów prawnych, które mogłyby być objęte w toku niniejszego postępowania dobrodziejstwem procesowym, jakim jest wstrzymanie wykonania.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.