Uzasadnienie
Interpretacją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Minister Finansów stwierdził, że stanowisko M. S. przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego z tytułu ustanowienia służebności przesyłu:
- - kwoty stanowiącej odszkodowanie za utratę wartości nieruchomości – jest nieprawidłowe,
- - kwoty stanowiącej rzeczywiste wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu – jest prawidłowe.
M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu skargę na wyżej wskazaną interpretację.
Następnie organ, przekazując skargę do Sądu, złożył pismo z dnia 24 lipca 2014 r., w którym zawarł wniosek o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, wobec uwzględnienia skargi. Do pisma została załączona interpretacja indywidualna z dnia [...] nr [...] wydana w wyniku uwzględnienia skargi w całości.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2014 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy została zaskarżona interpretacja indywidualna z dnia [...] nr [...] wydana w wyniku uwzględnienia skargi i zmieniająca zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia [...], nr [...].
W odpowiedzi na powyższe organ w piśmie z dnia 18 września 2014 r. wskazał, że nie doręczył stronie interpretacji indywidualnej z dnia [...].
Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2014 r. odesłano organowi egzemplarz interpretacji indywidualnej z dnia [...] celem doręczenia stronie oraz zobowiązano organ do udzielenia informacji dotyczącej zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej.
W piśmie z dnia 19 października 2014 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi wobec jej uwzględnienia przez organ. Wobec tego skarżący uznał skargę za bezprzedmiotową.
Z kolei w piśmie z dnia 19 listopada 2014 r. organ poinformował, że interpretacja indywidualna z dnia [...] wydana w wyniku uwzględnienia skargi nie została zaskarżona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W rozpoznawanej sprawie organ interpretacją indywidualną z dnia 24 lipca 2014 r., działając m.in. w trybie art. 54 § 3 ppsa, uwzględnił skargę w całości i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. W konsekwencji takiego działania uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wyjaśnić należy, że nie mógł odnieść skutku wniosek skarżącego o cofnięcie skargi, gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe zanim skarga została cofnięta. Dlatego też postępowanie umorzono na mocy wskazanego wyżej art. 161 § 1 pkt 3 ppsa z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania wywołaną przez autokontrolę, a nie wskutek cofnięcia skargi.