Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) postanowieniem z dnia [...] [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm., obecnie t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325, dalej: O.p.) po rozpoznaniu zażalenia A Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka, skarżąca) utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: Samorządowe Kolegium Odwoławcze) z dnia [...] nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta G. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o umorzenie części zaległości podatkowej B Sp. z o.o. z siedzibą w G. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ pierwszej instancji odmówił wszczęcia postępowania o umorzenie części zaległości podatkowej B Sp. z o.o. z siedzibą w G. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie. Zażalenie nie zostało podpisane. Wezwaniem z dnia [...] organ pierwszej instancji wezwał Spółkę do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie przez:
- 1. osobę uprawnioną do reprezentowania Spółki zgodnie z Krajowym Rejestrem Sądowym,
- 2. osobę, której zgodnie z art. 138e O.p. udzielono pełnomocnictwa szczegółowego do reprezentowania Spółki,
- 3. osobę, której Spółka udzieliła pełnomocnictwa ogólnego do działania we wszystkich sprawach podatkowych Spółki.
Wezwanie zawierało także pouczenie o treści art.169 § 1 i 4 O.p. oraz art. 228 O.p., iż niezastosowanie się do wezwania może skutkować wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia o pozostawieniu zażalenia bez rozpoznania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka pismem z dnia 21 listopada 2018 r. poinformowała, że nie posiada organu uprawnionego do reprezentacji, w związku z tym nie jest możliwe wykonanie ww. zobowiązania.
Jak wskazał organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu wezwaniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie wezwało Spółkę do uzupełnienia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków podania, czyli do złożenia do akt sprawy umocowania do działania w imieniu Spółki lub pełnomocnictwa udzielonego przez Spółkę według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 138j § 1 pkt 2 O.p. Pismem z dnia 4 lutego 2019 r. Spółka poinformowała, że nie jest w stanie wykonać warunków wezwania, gdyż w dalszym ciągu nie posiada organu uprawnionego do reprezentacji w związku z czym prosi o zawieszenie przedmiotowego postępowania.
Z uwagi na nieuzupełnienie wskazanych braków Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] pozostawiło zażalenie bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 4 O.p. Jednocześnie stwierdziło, brak podstaw na obecnym etapie postępowania do zawieszenia przedmiotowego postępowania. Natomiast w przypadku powołania organu uprawnionego do reprezentacji Spółki będzie możliwość wystąpienia przez Spółkę z ponownym wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowej.
Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka wniosła zażalenie podtrzymując w dalszym ciągu, iż na chwilę obecną nie został wyłoniony zarząd Spółki, co jej zdaniem, nie blokuje wszczęcia postępowania o umorzenie części zaległości podatkowej B Sp. z o.o.
Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Rozpatrując zażalenie organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Braki, o których mowa w art. 169 § 1 O.p. należy rozumieć szeroko i mogą one dotyczyć istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty, jak również pełnomocnictwa. Wszystkie one podlegają uzupełnieniu pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, a zatem nienadania mu dalszego biegu w postępowaniu.
Z kolei zgodnie z art. 168 § 3 O.p. podanie wnoszone pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego. W przypadku osób prawnych lub jednostek organizacyjnych podanie powinno być podpisane zgodnie ze stosownymi zasadami reprezentacji. Wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie nie zostało podpisane przez wnoszącego, zgodnie z zasadami wynikającymi z KRS. Zatem nieuzupełnienie tego braku skutkowało koniecznością pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 4 O.p.
W skardze na postanowienie organu odwoławczego, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca stwierdziła, że nie zgadza się z treścią zaskarżonego postanowienia, w dalszym ciągu nie posiada prawnie wyłonionego zarządu i w związku z tym nie jest w stanie wykonać warunków wezwania w kwestii podpisania zażalenia przez osobę uprawnioną do reprezentacji Spółki.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Na etapie postępowania przed tut. Sądem została wyjaśniona kwestia reprezentacji Spółki. Został powołany zarząd Spółki, a osoba, która podpisała skargę jest prezesem zarządu Spółki uprawnionym do jej reprezentacji, co potwierdza odpis z KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Zgodnie z treścią art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a., który w tej sprawie nie ma zastosowania).
Skarżąca nie sformułowała w skardze zarzutów ani nie podała ich podstawy prawnej.
Sąd zatem wyjaśnia, że stosownie do treści art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia organ wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie (art. 169 § 4 O.p.). Zgodnie z art. 168 § 2 O.p. podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydentów - numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.
W świetle powyższych regulacji z brakami formalnymi mamy do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa. Podkreślenia wymaga, że do braków formalnych, które kreują obowiązek organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy w celu ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p., należy zaliczyć tylko te braki, które uniemożliwiają nadanie wnioskowi właściwego biegu
Zasadniczo organem właściwym do dokonania wezwania w celu usunięcia braków podania jest organ, przed którym toczy się postępowanie w danej instancji. Pewne wątpliwości wiążą się z usuwaniem braków formalnych odwołania, a w rozpoznawanej sprawie zażalenia. Jest ono bowiem kierowane do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. W piśmiennictwie wskazano, że wezwanie do usunięcia braków formalnych odwołania w trybie art. 169 § 1 O.p. spoczywa - do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu – na organie podatkowym pierwszej instancji. (por. Leonard Etel (red.), Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, Lex/el 2020, Komentarz do art. 169).
Sąd w pełni zgadza się z zaprezentowanym wyżej poglądem, że organ ten jest uprawniony do wezwania strony odwołującej się, w celu usunięcia braków. Dotyczy to przede wszystkim "zwykłych" braków formalnych, skutkujących tym, że wnoszone odwołanie/zażalenie nie odpowiada wymogom określonym w art. 168 O.p. Za taką praktyką przemawia przede wszystkim zagwarantowanie sprawności postępowania podatkowego. Skoro już organ podatkowy pierwszej instancji dostrzega określone braki odwołania/zażalenia, powinien wezwać stronę do ich usunięcia. Podstawę do takiego działania stanowi art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 121 § 1 O.p. Oczywiście w takich przypadkach organem właściwym do wydania postanowienia o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 4 O.p. jest wyłącznie organ odwoławczy.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie w ogóle nie zostało podpisane. Zasadnie zatem organ podatkowy pierwszej instancji wezwał Spółkę do jego podpisania i prawidłowo pouczył o skutkach nieuzupełnienia braku w terminie.
Ponadto jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze jeszcze raz powtórzyło procedurę wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego. Brak formalny (brak podpisu) nie został w terminie uzupełniony. Zatem prawidłowe są oba postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (pierwsze wydane na podstawie art. 169 § 1 O.p., drugie na podstawie art. 233 § 1 pk1 O.p.).
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.