Uzasadnienie
W dniu 1 sierpnia 2011 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarga na oznaczone w sentencji niniejszego orzeczenia, postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. Skarga została podpisana przez Zastępcę Dyrektora ds. medycznych A A.T.
W dalszej kolejności, zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2011 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, ewentualnie nadesłanie odpisu takiego dokumentu uwierzytelnionego w sposób zgodny z art. 48 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na skutek powyższego, nadesłano do Sądu skopiowany przy pomocy skanera dokument pełnomocnictwa procesowego z dnia 3 lutego 2010 r. z treści, którego wynika, iż Prezydent Miasta W. upoważnił Dyrektora A – E.K. do występowania przed sądami. Nadto nadesłano kserokopię statutu A, w którym widnieje zapis, iż A kierowany jest i zarazem reprezentowany na zewnątrz jednoosobowo przez Dyrektora.
Następnie, na mocy zarządzenia z dnia 23 stycznia 2012 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi przez osobę upoważnioną do reprezentowania A w W., zgodnie z treścią pełnomocnictwa z dnia 3 lutego 2010 r. oraz z treścią statutu A, stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miasta W. z dnia [...]a także do złożenia oryginału pełnomocnictwa z dnia 3 lutego 2010 r. oraz oryginału statutu A, bądź też odpisów tychże dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie pouczono skarżącego o treści ww. przepisu.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, została skutecznie doręczona w dniu 31 stycznia 2012 r.
Jednakże do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. W przypadku natomiast gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, obliguje sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa do jej odrzucenia.
W myśl art. 28 ppsa, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania ich imieniu. Z kolei zgodnie z art. 29 ppsa, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Nadto w myśl art. 48 § 3 ppsa, zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Wymieniony przepis dopuszcza zatem jedynie dwie możliwe formy dokumentów składanych do sądu tj. oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza lub profesjonalnego pełnomocnika.
Tymczasem w przedmiotowej sprawie, pomimo precyzyjnego wskazania w jaki sposób należy uzupełnić braki formalne skargi, skarżący pierwotnie nadesłał do Sądu skopiowany za pomocą skanera dokument pełnomocnictwa oraz kserokopię statutu, po czym w ogóle zaniechał zadośćuczynienia powtórnemu wezwaniu Sądu, zarówno w tejże kwestii jak i w zakresie podpisania skargi przez osobę do tego upoważnioną.
W związku z powyższym uznano, iż nie uzupełniono braków formalnych skargi w stopniu powodującym możność nadania jaj dalszego biegu, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.