Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 13 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 812/21

Uzasadnienie

Pismem z dnia 12 grudnia 2019 r. G. B. wniosła zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 22 lipca 2019 r. nr PO 3161/267/2019 obejmującego należności z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego.

Postanowieniem z dnia 28 maja 2020 r. Wójt Gminy G. nie uwzględnił zarzutów strony. Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z dnia 23 lipca 2020 r. uchyliło w całości postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2020 r. Wójt Gminy G. nie uwzględnił zarzutów strony. Na powyższe postanowienie nie zostało wniesione zażalenie.

Następnie postanowieniem z dnia 18 listopada 2020 r. Wójt Gminy G. nie uwzględnił zarzutów strony. Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach uchyliło w całości ww. postanowienie organu I instancji z dnia 18 listopada 2020 r. uznając, że wobec wydania ostatecznego postanowienia z dnia 31 sierpnia 2020 r. niedopuszczalne było wydanie kolejnego postanowienia w sprawie i brak było podstaw prawnych do ponownego orzekania w przedmiocie zarzutów.

W piśmie z dnia 10 lutego 2021 r. G. B. wniosła o zobowiązanie Wójta Gminy G. do wydania postanowienia z dnia 31 sierpnia 2020 r., które nie zostało jej doręczone.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy uznał, że ww. pismo stanowi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 stycznia 2021 r.

W dalszej kolejności Sąd wezwał stronę do wskazania, czy jej pismo z dnia 10 lutego 2021 r. stanowi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 stycznia 2021 r. pod rygorem uznania, że pismo to stanowi skargę na ww. postanowienie.

Na powyższe wezwanie strona nie udzieliła odpowiedzi, dlatego pismo z dnia 10 lutego 2021 r. uznano za skargę na postanowienie Kolegium z dnia 28 stycznia 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a."), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynności objęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie strona wniosła o doręczenie jej postanowienia Wójta Gminy G. z dnia 31 sierpnia 2020 r. Analiza nadesłanych przez Kolegium akt administracyjnych sprawy, jak również wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na skargę wskazują, że wolą strony było doręczenie jej postanowienia organu I instancji, nie zaś skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 28 stycznia 2021 r.

Sąd stwierdza zatem, że pisma z dnia 10 lutego 2021 r. nie można uznać za skargę na którąkolwiek z kategorii spraw (rozstrzygnięć) objętych regulacją art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Pismo to w istocie ma charakter wezwania kierowanego do organu mającego na celu otrzymanie rozstrzygnięcia wydanego w toku postępowania. Zakres przedmiotowy art. 3 p.p.s.a. nie obejmuje zaś skarg na niedoręczenie orzeczenia. Brak jest także regulacji szczególnych, które przewidywałyby sądową kontrolę w tym zakresie.

W tych okolicznościach, uznać należy, że sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.