Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach stwierdził niedopuszczalność zażalenia na swoje zawiadomienie z dnia [...] r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia A sp. z o.o. w K. (dalej "Spółka") z dnia 16 grudnia 2020 r. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, z uwagi na niedoprecyzowanie wniesionego środka prawnego.
Na powyższe postanowienie Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 czerwca 2021 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą oraz określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w szczególności odpisu z KRS, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto wezwano stronę skarżącą do wskazania w terminie 7 dni, jakiego zobowiązania dotyczyła wierzytelność, w stosunku do której strona skarżąca domagała się umorzenia postępowania egzekucyjnego w zażaleniu z dnia 16 grudnia 2020 r.
Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwania została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 13 lipca 2021 r. (o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata), a następnie awizowana powtórnie w dniu 21 lipca 2021 r. W dalszej kolejności, wobec nieodebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy w K. dokonał jej zwrotu do tutejszego Sądu.
Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy.
W myśl zaś art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Ponadto stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04).
Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została awizowana po raz pierwszy w dniu 13 lipca 2021 r., a następnie po raz drugi w dniu 21 lipca 2021 r., to doręczenie – zgodnie z art. 73 p.p.s.a. – nastąpiło z dniem 27 lipca 2021 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 3 sierpnia 2021 r.
Zatem, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.