Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę R. C. na decyzję wymienioną w sentencji nn. orzeczenia z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi z uchybieniem przewidzianego terminu. Sąd wskazał, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął odpowiednio dnia 12 stycznia 2012 r., tymczasem wymaganą kwotę wpisu uiszczono na rachunek bankowy Sądu, dopiero w dniu 16 stycznia 2012 r.
Na ww. orzeczenie Sądu pierwszej instancji, skarżący wniósł skargę kasacyjną w wyniku rozpoznania, której Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 lipca 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Uzasadniając swoje stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż zgodnie z twierdzeniem skarżącego wpis od skargi opłacił on w dniu 12 stycznia 2012 r., co wynika z dowodu wpłaty dołączonego do skargi kasacyjnej, opatrzonego datownikiem 12 stycznia 2012 r. oraz zapisem,,A Pkt. I, Z.". Zatem - w ocenie Sądu II instancji - jeżeli skarżący w dniu 12 stycznia 2012 r. dokonał wpłaty gotówki w celu przeprowadzenia rozliczenia pieniężnego za pośrednictwem banku jako czynności bankowej lub za pośrednictwem instytucji finansowej działającej w ramach zawartej umowy agencyjnej na podstawie art. 6a ust. 1 pkt 1 lit,,g" i,,j" Prawa bankowego, to zapłata taka zgodnie z art. 219 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwanej dalej ppsa) będzie wpłatą dokonaną na rachunek bankowy właściwego Sądu i winna zostać uznana jako wpis uiszczony w terminie, co powodowałoby błędne zastosowanie przez Sąd I instancji art. 220 § 3 ppsa.
Natomiast jeżeli skarżący wpłaty gotówki dokonał za pośrednictwem innej instytucji, nie będącej bankiem i nie działającej w oparciu o przywołaną umowę outsorcingu bankowego, to wiążąca będzie data wpływu środków pieniężnych na rachunek właściwego sądu, którą uwzględnił Sąd I instancji. Kontynuując Naczelny Sąd Administracyjny podał, iż z uwagi na fakt, że okoliczności te nie były wyjaśnione na etapie odrzucenia skargi, a jako, że mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, doprowadziły do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Dlatego też wskazano dalej, Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu spawy winien te okoliczności wyjaśnić.
Na skutek powyższego, zarządzeniem z dnia 17 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zwrócił się do instytucji,,A" o udzielenie informacji czy instytucja ta działa w formie banku, czy też jest instytucją finansową działającą w ramach umowy agencyjnej na podstawie ustawy Prawo bankowe, czy może jest innym podmiotem podejmującym czynności pośrednictwa finansowego bez stosownej umowy agencyjnej z bankiem.
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 30 lipca 2012 r. instytucja,,A" udzieliła informacji, iż od dnia 22 maja 2012 r. działa jako biuro usług płatniczych na podstawie art. 118 ustawy o usługach płatniczych.
W dalszej kolejności na mocy zarządzenia z dnia 7 sierpnia 2012 r. ponownie wezwano ww. instytucję do wskazania czy w dniu 12 stycznia 2012 r., działała ona w formie banku, w ramach umowy agencyjnej czy też w formie innego podmiotu.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2012 r. udzielono odpowiedzi, iż w dniu 12 stycznia 2012 r. instytucja,,A" podejmowała czynności pośrednictwa finansowego na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Przedmiotem działalności firmy,,A" była pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych. Działalność tzw. okienek kasowych w zakresie świadczenia usług przekazu pieniężnego, prowadzona była na podstawie swobody działalność gospodarczej. Wykonywanie tej działalności nie łączyło się z żadnymi ustawowymi obowiązkami w tym objęciem ochroną środków pieniężnych przekazanych przez użytkowników tych usług, jak również ponoszenia kosztów nadzoru nad tą działalnością. Nie była wymagana umowa agencyjna z baniem czy też inne zezwolenia. Firma,,A" posiadała jedynie pisemną umowę z bankiem na prowadzenie rachunku do obsługi przelewów masowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstąpienie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny (...).
Zgodnie zatem z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalono, iż instytucja,,A" za pośrednictwem, której skarżący w dniu 12 stycznia 2012 r. dokonał wpłaty kwoty w wysokości 500 zł, tytułem wpisu sądowego od skargi wniesionej w nn. sprawie, w tymże dniu nie działała w formie banku, nie była też instytucją finansową działającą w ramach zawartej umowy agencyjnej na podstawie art. 6a ust. 1 pkt 1 lit.,,g" i,,j" Prawa bankowego. Zatem skarżący w dniu 12 stycznia 2012 r. dokonał wpłaty gotówki za pośrednictwem innej instytucji nie będącej bankiem i nie działającej w oparciu o przywołaną umowę outsorcingu bankowego. Dlatego też datą uiszczenia wpisu sądowego od skargi w nn. sprawie, będzie data wpływu środków pieniężnych na rachunek tut. Sądu tj. dzień 16 stycznia 2012 r., co wynika z kasowego potwierdzenia uiszczenia wpisu sądowego, znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
Tymczasem przepis art. 220 przewiduje, iż,,Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania." (§ 1). Nadto,,skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd" (§ 3).
W przedmiotowej sprawie wpis uiszczono z uchybieniem terminu do jego wniesienia, zatem bezskutecznie.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.