Uzasadnienie
W dniu 29 sierpnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga I. W. na pisemną interpretację prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie przez Prezydenta Miasta R. w dniu [...] nr [...].
Przedmiotową interpretację opatrzono pouczeniem, iż służy od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Prezydenta Miasta R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na wstępie wskazać należy, że przedmiot skargi stanowi interpretacja indywidualna prawa podatkowego wydana na zasadach określonych w rozdziale 1 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zgodnie z art. 14b § 1 w zw. z art. 14 j § 1 powołanej ustawy wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa (stosownie do swojej właściwości) na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Art. 14 c § 3 Ordynacji podatkowej stanowi natomiast, że wspomniana interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Dyspozycja przywołanego powyżej art. 14 c § 3 tej ustawy w sposób jednoznaczny poddaje indywidualne interpretacje prawa podatkowego kontroli sądów administracyjnych, a art. 3 § 2 pkt 4 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, dodany z dniem 1 lipca 2007 r. poprzez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1590) stanowi, że sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Zgodnie z art. 52 § 3 ppsa, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu -w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności- do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 ppsa w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy oraz z oświadczenia skarżącej złożonego w piśmie z dnia 16 września 2008r. nie dopełniła ona wymogu wezwania Prezydenta Miasta R. do usunięcia naruszenia prawa, wskutek czego jej skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
Godzi się nadto wskazać, iż w myśl art. 214 Ordynacji podatkowej błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia nie może szkodzić stronie. Strona, która nie ponosi winy w nie dokonaniu lub nieterminowym dokonaniu czynności procesowej może wystąpić (we wniosku skierowanym do Prezydenta Miasta R. w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia) o przywrócenie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.