Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Oświadczył, że jest osobą samotną, utrzymującą się z renty inwalidzkiej w wysokości 837,68 zł. Podkreślił, że znaczną część renty (około 250 zł) przeznacza na lekarstwa i wyliczył pozostałe swoje wydatki. We wniosku nie wskazano żadnego majątku poza mieszkaniem do kapitalnego remontu.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedstawił dokumenty, które poświadczają powyższe okoliczności, m.in. kopie: potwierdzenia wypłaty renty, decyzji o jej ponownym ustaleniu z dnia 20 czerwca 2017 r., rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy oraz faktury wystawionej przez aptekę dnia 29 sierpnia 2018 r.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r., poz. 1302) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący wykazał, że w jego przypadku powyższa przesłanka zachodzi.
W świetle dostarczonych przez niego dokumentów dochody jego gospodarstwa domowego ograniczają się bowiem do renty w kwocie niewielkiej, z pewnością niepozwalającej wygospodarować jakichkolwiek środków na potrzeby postępowania sądowego. Jest tak tym bardziej dlatego, że sporą część tej kwoty trzeba przeznaczyć na leczenie. Dokumentacja źródłowa nie daje zarazem żadnych podstaw, by kwestionować oświadczenie wnioskodawcy, iż nie pozostaje on z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym.
Mając to na względzie, stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.