Uzasadnienie
W piśmie z 19 czerwca 2024 r. K.K. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 15 lipca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2.261,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 24 września 2024 r. sygn. akt I SPP/Gl 215/24 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 25 listopada 2024 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 29 listopada 2024 r., w piśmie z 6 grudnia 2024 r., skarżący został wezwany do rąk pełnomocnika do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 15 lipca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z 6 grudnia 2024 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 10 grudnia 2024 r.
Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarga nie została należycie opłacona. Skarżący został zatem prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 15 lipca 2024 r. sformułował wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany, a skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy.
Konieczne stało się zatem wystosowanie wezwania z 6 grudnia 2024 r., co spowodowało, że skarżący został ponownie zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.
Pismo z 6 grudnia 2024 r., w którym zawarto wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 15 lipca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 10 grudnia 2024 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu 17 grudnia 2024 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.
Konkludując, pozostało uznać, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.