Uzasadnienie
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, będąca wierzycielem, utrzymała w mocy swe postanowienie z dnia [...], nr [...] wydane w kwestii zarzutów, które skarżący (zobowiązany) J.G sformułował w piśmie z dnia 22 października 2020 r. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...], nr [...] obejmującego obowiązek zapłaty opłaty abonamentowej za okres od stycznia 2015 r. do września 2019 r. W tym rozstrzygnięciu pierwszoinstancyjnym wierzyciel uwzględnił w całości zarzut braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia i oddalił zarzut nieistnienia egzekwowanego obowiązku.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2021 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, niemniej jednak to jego żądanie zostało załatwione odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2021 r. utrzymanym w mocy przez Sąd postanowieniem z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt I SPP/Gl 219/21.
W związku z tym w dniu 8 marca 2022 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 czerwca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 30 marca 2022 r.
Wpis od skargi jak dotąd nie został uiszczony.
W dniu 5 kwietnia 2022 r. skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Stosownie bowiem do art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeśli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, że skoro w dniu 30 marca 2022 r. doręczono skarżącemu wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, to kwota należna tym tytułem powinna zostać zapłacona najpóźniej w środę 6 kwietnia 2022 r., co wszak nie nastąpiło. Stąd też należało zastosować art. 220 § 3 p.p.s.a., w myśl którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zarazem wyjaśnić trzeba, że prawidłowości tej kwalifikacji nie mogło zmienić wystąpienie przez skarżącego w dniu 5 kwietnia 2022 r. z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Jakkolwiek bowiem wniosek taki strona może złożyć w każdym czasie, to jednak wywołuje on skutek od chwili jego wniesienia, a zatem nie obejmuje zwolnienia od tych kosztów, których obowiązek uiszczenia został prawomocnie przesądzony przed jego zgłoszeniem.
Stąd też wystąpienie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych przez wezwanego do uiszczenia opłaty sądowej po uprawomocnieniu się zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia tej opłaty nie chroni wezwanego przed ujemnymi konsekwencjami niewykonania takiego wezwania.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.