Uzasadnienie
Pełnomocnik I. H. złożył w dniu [...] r., za pośrednictwem Izby Skarbowej w K., skargę na postanowienie Dyrektora tej Izby z dnia [...] r. nr [...], którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej.
Odpowiadając na powyższą skargę pismem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. poinformował Sąd, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wydał postanowienie z dnia [...] r. nr [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie w całości. W konkluzji organ administracji wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono kopię postanowienia z dnia [...] r., doręczonego pełnomocnikowi strony skarżącej.
Rozpoznając wniosek o umorzenie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wziął pod uwagę, że art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, iż "organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy". Z tego uprawnienia skorzystał organ odwoławczy w niniejszej sprawie, a z analizy treści wydanego w dniu [...] r. postanowienia wynika, że żądanie skargi zostało w całości spełnione. Na powyższe postanowienie strona nie wniosła skargi do sądu.
Skoro więc przedmiot zaskarżenia (postanowienie z dnia [...] r.) został wyeliminowany z obrotu prawnego, należy stwierdzić iż postępowanie sądowe, wszczęte skargą na to postanowienie, stało się bezprzedmiotowe. Daje to postawę do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnośnie kosztów postępowania, obejmujących w niniejszej sprawie wyłącznie wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem, Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 2 w związku z art. 209 powołanej wyżej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit c. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).