Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Przesyłka zawierająca odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia doręczona została w dniu 27 października 2014 r.
W piśmie z dnia 4 listopada 2014 r., nadanym w tym samym dniu, skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 tej ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Z kolei, w myśl art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, wniesiony po terminie.
W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu nie został zachowany. Przesyłka, zawierająca postanowienie referendarza sądowego doręczona została bowiem w dniu 27 października 2014 r., co powoduje, że termin przewidziany do wniesienia sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 3 listopada 2014 r. (poniedziałek). Sam sprzeciw wniesiony został natomiast do Sądu (data nadania) w dniu 4 listopada 2014 r. (wtorek), a więc jeden dzień po upływie terminu.
Uchybienie terminowi pociągnąć musi zatem negatywne konsekwencje dla strony, Sąd jest bowiem zobowiązany wniesiony po terminie sprzeciw odrzucić.
Z uwagi na to, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.