Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...], nr [...],[...], określającą T.K. wysokość podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] zł.
Rozstrzygnięcia te organy podatkowe podjęły na podstawie m. in. art. 7 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (j. t. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 z późn. zm.), stwierdzając, że w toku postępowania prowadzonego przez organ kontroli skarbowej, w dniu 22 lipca 2010 r., podatnik powołał się na fakt zawarcia w grudniu 2002 r. umowy pożyczki [...] zł, od czego – jako pożyczkobiorca – nie uiścił jednak należnego podatku.
W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego, której wniesienie zainicjowało niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, pełnomocnik strony zakwestionował dopuszczalność zastosowania powołanego przepisu w analizowanym przypadku.
W tym miejscu dostrzeżenia wymaga, że w dniu 6 września 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 563/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, "czy przepisy art. 7 ust. 5 pkt 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (j. t. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649) w zakresie w jakim przewidują – w stosunku do podatników będących osobami fizycznymi, po przedawnieniu zobowiązania podatkowego powstałego z tytułu zawarcia umowy pożyczki – ponowne powstanie obowiązku i zobowiązania podatkowego, od tej samej czynności cywilnoprawnej według dziesięciokrotnie wyższej 20% stawki podatku, z chwilą powołania się przez podatnika na fakt jej dokonania przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego – są zgodne z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?"
Sprawę tę zarejestrowano w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 41/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo administracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym.
Analiza przedstawionego stanu faktycznego prowadzi do wniosku, iż warunek ten został spełniony w sprawie niniejszej. Uznać bowiem należy, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku wskazanego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdyż jego przedmiotem jest ocena zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisu, który stanowi wszak podstawę prawną tak decyzji oznaczonej w sentencji niniejszego postanowienia, jak i poprzedzającego ją rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.
Dlatego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o zawieszeniu postępowania.