Uzasadnienie
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję nr [...], przez siebie wydaną w dniu [...] odmówił - po wznowieniu postępowania na wniosek S. B. z dnia 28 grudnia 2010 r. - uchylenia ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]., nr [...] w sprawie ustalenia wysokości należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r.
Z uwagi na to, że od wniesionej skargi nie został uiszczony wpis, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 września 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wpłacenia kwoty należnej tym tytułem w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, zarazem pouczając o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia na to zarządzenie.
Wskutek nieobecności adresata przy próbie doręczenia tego wezwania pozostawiono je w dniu 29 września 2011 r. w Urzędzie Pocztowym [...]. Równocześnie w skrzynce do doręczania korespondencji umieszczono o tym zawiadomienie. Czynność tę powtórzono w dniu 7 października 2011 r. Z kolei w dniu 15 października 2011 r. wskazaną przesyłkę zwrócono, jako niepodjętą, nadawcy.
Wpis od skargi dotychczas nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Na podstawie zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego jest zatem doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 13 października 2011 r.
Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
O wykonaniu tych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na kopercie, w której wysłano rzeczone wezwanie. Zgodnie z nimi, jak wspomniano, wskutek niezastania adresata, wezwanie to pozostawiono w Urzędzie Pocztowym [...] natomiast w skrzynce do doręczania korespondencji umieszczono o tym zawiadomienie. Po raz pierwszy dokonano tego w dniu 29 września 2011 r., powtórnie – w dniu 7 października 2011 r., z kolei w dniu 15 października 2011 r. przesyłkę tę zwrócono, jako niepodjętą, nadawcy.
Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 13 października 2011 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest zaś stwierdzenie, że wezwanie do uiszczenie wpisu od skargi pełnomocnik skarżącego winien wykonać najpóźniej w dniu 20 października 2011 r., a ponieważ tego nie uczynił, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.