Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. S. jest wskazana w sentencji tego postanowienia decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr ewid. [...] nr rej. [...] w przedmiocie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego na 2010 r.
Pismem procesowym z dnia 6 sierpnia 2010 r. J. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej wysokość podatku "od nieruchomości w B. ul. [...] [...]". W tych ramach wyjaśnił, że uzasadnienie obecnie złożonego wniosku stanowi treść jego skargi złożonej do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków."
Zaistnienie chociażby jednej z ww. wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r. I FSK 983/08 - LEX nr 468877). W innym ze swoich postanowień Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżący nawet nie próbował w tej sprawie naprowadzić na okoliczności uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej. W treści skargi, do której odesłał skarżący w treści wniosku, nie znaleziono argumentów wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby skutkować wyrządzeniem znacznej szkody bądź spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Godzi się nadto odnotować, iż wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż wszelkie zobowiązania o charakterze pieniężnym podlegać mogą restytucji.
Z kolei ocena zasadności wniosku przez pryzmat merytorycznych zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.