Uzasadnienie
Skargą inicjującą postępowanie sądowo-administracyjne w niniejszej sprawie A S.A. w K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001.
Na rozprawie w dniu 5 czerwca 2008 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w K. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku tut. Sądu z dnia 30 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 165/07, wydanego w sprawie dotyczącej tej samej spółki oraz tożsamego stanu prawnego i faktycznego (sprawa dotyczyła podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r.). Wnioskowi temu oponował pełnomocnik strony skarżącej, stwierdzając że szereg decyzji podatkowych, jakie wydane zostały w stosunku do skarżącej Spółki, nie zostało rozpatrzonych przez organ odwoławczy, z powołaniem się właśnie na konieczność prawomocnego zakończenia sprawy sądowej o ww. sygnaturze. Pełnomocnik strony skarżącej przyznał jednocześnie, że spór w niniejszej sprawie, podobnie jak w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 165/07, odnoszącej się do roku podatkowego 2000, obejmuje – poza dwoma – te same zarzuty proceduralne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mamy tu zatem do czynienia z klauzulą dającą sądowi możliwość podejmowania rozstrzygnięcia na zasadzie uznania, w wypadku zaistnienia przesłanek określonych w cytowanym przepisie. Zakładając, że są one spełnione oraz decydując się na zawieszenie postępowania, sąd przede wszystkim musiałby stwierdzić czy przemawiają za tym względy natury słusznościowej. W omawianej sprawie, zdaniem Sądu takie racje słusznościowe, jak i zależności istnieją.
W ocenie składu orzekającego, ocena stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe za 2000 r., w tym rzeczywistego charakteru relacji zachodzących między skarżącą Spółką, a niektórymi podmiotami (np. z firmą PHU B J.P., ale także z firmą C Spółka z o.o.), ma znaczenie dla właściwej oceny tychże relacji również w roku 2001. Zbieżne są również kwestie sporne dotyczące ewentualnego naruszenia przez organy podatkowe zasad proceduralnych, w tym art. 123 Ordynacji podatkowej i wpływu tychże naruszeń na wynik sprawy.
Mając powyższe na względzie Sąd, w oparciu o powołany wyżej przepis, orzekł jak w sentencji postanowienia.