Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją opisaną w sentencji postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej jako organ, SKO) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 31 stycznia 2023 r. ustalającą G. M. (dalej jako strona, skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2023 r.
W wyniku wniesionej przez skarżącego skargi na to rozstrzygnięcie, SKO, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz 259 – dalej jako ppsa), decyzją z 16 czerwca 2023 r. uwzględniło wniesioną skargę i uchyliło zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz ustaliło wysokość zobowiązania podatkowego w niższej niż poprzednio wysokości. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Sąd ustalił, że decyzja SKO wydana w wyniku autokontroli uprzednio wydanej decyzji została prawidłowo doręczona i nie została przez stronę zaskarżona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej "ppsa", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W przedmiotowej sprawie z tzw. uprawnienia autokontrolnego skorzystał organ uchylając wcześniejszą decyzję zaskarżoną do tutejszego Sądu i orzekł co do istoty sprawy. Decyzja organu uchylająca jego wcześniejsze rozstrzygnięcie oraz decyzję organu I instancji zostało wydane w terminie wynikającym z art. 54 § 3 ppsa i powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowego, bowiem ustał byt prawny przedmiotu zaskarżenia.
W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Jednocześnie Sąd nakazał ściągnąć od organu wpis stały od skargi w kwocie100 zł, zgodnie z art. 223 § 2 ppsa. Z akt sprawy wynika bowiem, że organ działał w warunkach autokontroli wydanego rozstrzygnięcia (art. 54 § 3 ppsa). Stąd też spoczywał na nim obowiązek poniesienia kosztów postępowania (art. 201 § 1 ppsa). Uwzględnienie skargi przez organ we własnym zakresie nie niweczy obowiązku poniesienia kosztów postępowania, nawet jeżeli wpis sądowy nie został jeszcze przez skarżącego uiszczony. W takiej sytuacji bezprzedmiotowe byłoby wzywanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu, bo wcześniej doszło do zmiany podmiotowej obowiązku jego pokrycia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2022 r., sygn. akt I GZ 108/22).
Wysokość wpisu została obliczona od podanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 1.607. W takim przypadku, zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), wysokość wpisu wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.