Uzasadnienie
W piśmie z 15 maja 2024 r. P.G. (dalej: skarżący), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
Postanowieniem z 2 września 2024 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z 29 października 2024 r. sygn. akt II FZ 93/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z 2 września 2024 r.
Z akt administracyjnych sprawy wynikało, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 17 kwietnia 2024 r. Pismo pełnomocnika skarżącego z 15 maja 2024 r., w którym sformułował skargę zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, przesyłką poleconą rejestrowaną 17 czerwca 2024 r. (k. 12, 32).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a., z zastrzeżeniem wynikającym z art. 53 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Z analizy akt administracyjnych sprawy wynikało, że zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) 17 kwietnia 2024 r. Termin przepisany przez prawo na wniesienie skargi upływał skarżącemu 17 maja 2024 r. (piątek). Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z 15 maja 2024 r., w którym sformułowana została skarga została z kolei nadana na adres organu 17 czerwca 2024 r., czego dowodzi data uwidoczniona na dokumencie nadesłanym przez pełnomocnika skarżącego (k. 12, 32).
Stwierdzić zatem należało, że skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego już po upływie przepisanego prawem, trzydziestodniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności, który upływał 17 maja 2024 r. Zaskarżone postanowienie zawierało przy tym prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego. Ponadto skarżącemu prawomocnie odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt drugi sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.