Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...] r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., S. B. wniósł skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za lata 1999-2002.
Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2005 r. sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Sąd wezwał jednocześnie skarżącego do usunięcia braku skargi przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. W wezwaniu sądu zawarto pouczenie, w myśl którego nieuiszczenie wpisu sądowego lub nieusunięcie braku skargi w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzucenie skargi. Wezwanie sądu uznano za doręczone w dniu 10 czerwca 2005 r.
Pismem z dnia 14 czerwca 2005 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący oświadczył, że odmawia uiszczenia wpisu sądowego od skargi w w/w kwocie. Zaakcentował, iż uiszczenie wymaganej przez kwoty sąd nie ma nic wspólnego z jego sprawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej jako p.p.s.a. stanowi, iż skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego podmiotu, którego skarżona decyzja dotyczy. Wskazany brak skargi nie został usunięty do dnia dzisiejszego.
Z kolei w myśl art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Przepis art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. przewiduje natomiast, że skarga, od której pomimo wezwania, w siedmiodniowym terminie nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Stwierdzono w tej sprawie, że do dnia dzisiejszego do sądu nie wpłynął należny wpis sądowy, a przy tym pismo z dnia 14 czerwca 2005 r. zawierało jednoznaczne stanowisko skarżącego w tej kwestii.
Z wymienionych wyżej przyczyn należało w tej sprawie odrzucić skargę, o czym orzeczono w części dyspozytywnej postanowienia, działając na podstawie przywołanych wcześniej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a.