Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą A S.A. w B. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości.
W skardze na powyższą decyzję strona skarżąca zawarła wniosek o "wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji". W uzasadnieniu skargi nie przedstawiono jakiejkolwiek argumentacji mającej przemawiać za uwzględnieniem wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, a zatem treścią art. 61 § 3 objęte zostały również akty wydane w pierwszej instancji. W związku z tym w niniejszej sprawie rozpoznaniu polegać będzie zarówno wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pierwszej instancji.
Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tymczasem strona skarżąca nie wskazała żadnej takiej okoliczności, w ogóle nie formułując jakichkolwiek argumentów mających uzasadniać zastosowanie nadzwyczajnej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie dopatrzył się ich także Sąd, analizując akta sprawy. W sytuacji zatem, gdy strona składając wniosek ograniczyła się tylko do sprecyzowania żądania, brak jest podstaw do jego uwzględnienia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.