Uzasadnienie
Interpretacją oznaczoną w sentencji organ m.in. uznał za nieprawidłowe stanowisko podatnika dotyczące momentu uzyskania przez niego przychodu w spółce komandytowo-akcyjnej, w świetle którego podatnik ów nie miał obowiązku uiszczania w trakcie roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy z tego tytułu. Podatnik, reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, podtrzymał to stanowisko w skardze, wnosząc o uchylenie interpretacji. Obie strony powołały się na orzecznictwo mające wspierać ich argumentację.
Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w sprawie zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 754/11. Jednym z problemów wyszczególnionych w sentencji postanowienia z dnia 18 grudnia 2012 r. była kwestia momentu, w którym powstawać może obowiązek zapłaty zaliczki związanej z przychodem osoby fizycznej będącej akcjonariuszem w spółce komandytowo-akcyjnej.
W piśmie z dnia 30 stycznia 2013 r. organ wyraził zgodę na zawieszenie postępowania sądowego ze wskazanego wyżej powodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W niniejszej sprawie tego rodzaju zgodność stanowisk stron występuje, gdyż obie strony wyraziły jednakową wolę, zwracając uwagę na potrzebę zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia przedstawionego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 754/11. W ocenie Sądu do wniosku tego należy się przychylić, ponieważ zawieszenie postępowania z wymienionej w nim przyczyny, czyli w istocie uzależnienie wyniku sprawy od treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, może być uznane za celowe i racjonalne i z pewnością nie zmierza do obejścia prawa. Niewątpliwie podjęcie uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko rozstrzygnie rozbieżności w orzecznictwie, ale i wywrze wpływ na wynik sprawy, skoro Sąd, stosownie do art. 269 § 1 P.p.s.a., będzie tą uchwałą związany.
Z drugiej strony powyższa okoliczność nie uzasadnia zastosowania art. 125 § 1 P.p.s.a., w myśl którego Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowanie na tej podstawie wymaga bowiem bezpośredniego związku między sprawami, ścisłego na tyle, by rozstrzygniecie w jednej sprawie zależało od orzeczenia prejudycjalnego w sprawie drugiej, wobec czego nie można tego uczynić, jeśli sąd może samodzielnie dokonać ustaleń koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1176/10, LEX nr 1151563). A contrario zawieszenie z urzędu wchodzi w rachubę wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1127/10, LEX nr 742258).
Tego rodzaju stan rzeczy zaś w niniejszej sprawie nie zachodzi, w szczególności fakt, że w innej sprawie złożono wniosek o podjęcie uchwały, nie oznacza, iż Sąd powinien powstrzymać się od próby rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, które ma być jej przedmiotem.
W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 126 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.