Uzasadnienie
B. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] o odmowie uwzględnienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...], obejmujące opłatę dodatkową za parkowanie pojazdu bez karty parkingowej.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 czerwca 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia, adresowana do skarżącego, awizowana była po raz pierwszy w dniu 15 lipca 2016 r. z powodu nieobecności adresata i powtórnie w dniu 25 lipca 2016 r., następnie w dniu 2 sierpnia 2016 r. została zwrócona z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Należny wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zaznaczyć następnie należy, że w niniejszej sprawie termin przewidziany do uiszczenia wpisu od skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 5 sierpnia 2016 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłkę adresowaną do skarżącego uznaje się za skutecznie doręczoną z dniem 29 lipca 2016 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a.
Zatem, w rozpatrywanej sprawie przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi uznaje się za doręczoną z dniem 29 lipca 2016 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce w dniu 15 lipca 2016 r. W związku z tym, siedmiodniowy termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu z dniem 5 sierpnia 2016 r.
Skarżący nie uiścił jednak w terminie wymaganego wpisu od skargi, co uniemożliwia nadanie jego skardze biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.