Uzasadnienie
W dniu 2 stycznia 2008 r. (data nadania) A Sp. z o. o. w K., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. w wysokości [...] zł.
W trakcie rozprawy w dniu 24 czerwca 2008 r., na którą stawił pełnomocnik strony skarżącej, przewodniczący składu orzekającego poinformował o toczących się postępowaniach kasacyjnych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawach o sygn. akt I SA/Gl 829/07 i I SA/Gl 830/07, dotyczących wyroków tutejszego Sądu, rozstrzygających sprawy podatkowe strony skarżącej w podatku dochodowym za 2003 r. Wyrokami tymi uchylono decyzje organu podatkowego. Pełnomocnik strony skarżącej, mając na uwadze wskazaną wyżej okoliczność oraz tożsamość problemu i zarzutów proceduralnych w sprawie dotyczącej 2003 r. oraz roku podatkowego będącego przedmiotem niniejszego postępowania wniósł o jego zawieszenie.
Wobec powyższego, na podstawie postanowienia Sądu z dnia 24 czerwca 2008 r., zwrócono się do organu odwoławczego z prośbą o oświadczenie czy z uwagi na treść wniosku strony skarżącej o zawieszenie postępowania i wskazane w nim powody uzasadniające zawieszenie niniejszego postępowania także wnosi o jego zawieszenie.
W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej w K., w piśmie z dnia 15 lipca 2008 r., oświadczył, że wyraża zgodę na zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie, wniosek taki złożony został zgodnie przez wszystkie biorące udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony.
Sąd uznał ponadto, iż powyższy wniosek nie zmierza ani do obejścia prawa ani też do pozostawienia w obrocie prawnym aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na względzie, w oparciu o wskazane przepisy i przy zastosowaniu art. 131 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.