Uzasadnienie
W dniu 25 sierpnia 2008 r. (data nadania) J. M., reprezentowany przez pełnomocnika (córka skarżącego) wniósł skargę na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że została ona nadana na poczcie z uchybieniem terminu.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 października 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego umocowującego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzono doręczenie pełnomocnikowi skarżącego odpis odpowiedzi na skargę.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie i odpis odpowiedzi na skargę została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 października 2008 r.
Brak formalny skargi został usunięty w terminie.
Następnie w dniu 27 października 2008 r. pełnomocnik skarżącego nadał za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W treści uzasadnienia pełnomocnik wskazał, że przyczyną uchybienia było błędne podanie daty odebrania przesyłki przez osobę, która przesyłkę odebrała. W dalszej części pisma pełnomocnik oświadczył, że po odebraniu odpisu odpowiedzi na skargę powstały wątpliwości dotyczące terminu wniesienia skargi. Wobec tego, w celu weryfikacji twierdzeń organu, co do daty doręczenia decyzji, w dniu 20 października 2008 r. zasięgnął telefonicznie informacji w urzędzie pocztowym odnośnie tej daty doręczenia. Informacja ta potwierdziła twierdzenia organu zawarte w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Ponadto, stosownie do art. 88 zd. 1 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc opisaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa.
Nie ulega wątpliwości, że termin nie został zachowany, ponieważ już w dniu 13 października 2008 r., tj. w dacie doręczenia odpisu odpowiedzi na skargę, zawierającej informację, że skarga jest wniesiona po terminie, pełnomocnik strony powziął wiadomość o tym, iż termin ten nie został dochowany. Dlatego też nie sposób przyjąć, że bieg tego terminu należy liczyć od dnia 20 października 2008 r., kiedy pełnomocnik strony zweryfikował informację zawartą w odpowiedzi na skargę, dotyczącą daty doręczenia zaskarżonej decyzji. Brak było jakichkolwiek powodów do tego, by weryfikację tę przeprowadzić dopiero w siódmym dniu po powzięciu tej wiadomości. Wobec tego termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, liczony od dnia 13 października 2008 r., upłynął zatem w dniu 20 października 2008 r. Pełnomocnik strony skarżącej złożył zaś ów wniosek w dniu 27 października 2008 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony należy na podstawie art. 88 ppsa odrzucić i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.