Uzasadnienie
A.P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] określającą dla współwłaścicieli nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązującą od lipca 2013 r. w kwocie 120,00 zł za każdy miesiąc.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie czterech odpisów skargi dla doręczenia ich uczestnikom postępowania, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, wydanym w tym samym dniu, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200,00 zł, również w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczona została w dniu 28 sierpnia 2017 r. – odbiór potwierdził dorosły domownik skarżącego.
Należny wpis od skargi nie został uiszczony, skarżący nie uzupełnił również braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
W tym miejscu warto zwrócić uwagę na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 (publ. LEX nr 1404016), według której: "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".
Należy również podkreślić, iż żaden przepis ustawy P.p.s.a. nie nakłada na Sąd obowiązku sporządzenia odpisów skargi na koszt podatników celem ich doręczenia uczestnikom postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1759/11, publ. LEX nr 1069040; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1259/10, publ. LEX nr 658596).
W niniejszej sprawie, obok skarżącego i organu administracji publicznej, występują również uczestnicy postępowania, będący współwłaścicielami nieruchomości, dla których określono wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, co uzasadniało skierowanie do skarżącego wezwania do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisów dla doręczenia ich uczestnikom postępowania.
Z kolei, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie usunął w zakreślonym terminie braku formalnego skargi ani nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Termin przewidziany na dokonanie tych czynności upłynął zaś bezskutecznie z dniem 4 września 2017 r.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.