Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2010r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...]. Przesyłkę sądową zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, którą skarżący odebrał w dniu 10 września 2010r., awizowano dwukrotnie tj. w dniu 26 sierpnia 2010r. oraz w dniu 3 września 2010r. Powyższe wynika zarówno ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki oraz pisma Poczty Polskiej z dnia 20 października 2010r. W związku z czym przyjęto, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu ze skutkiem na dzień 9 września 2010r., co jest wynikiem regulacji zawartej w art. 73 ustawy Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z kolei wpis uiszczono w dniu w dniu 17 września 2010r., tymczasem termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 16 września 2010r. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 8 listopada 2010r. odrzucono skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Z treścią powyższego orzeczenia skarżący zapoznał się w dniu 30 listopada 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru) mimo, iż skutek jego doręczenia podobnie jak w przypadku wcześniejszej przesyłki kierowanej do skarżącego, zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, nastąpił wcześniej bowiem już w dniu 29 listopada 2010r. tj. z upływem czternastego dnia od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej.
W dniu 10 grudnia 2010 r. (data nadania- 7 grudnia 2010r.) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wskazał, że w dniu 10 września 2010r. odebrał odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, z kolei dniu 17 września 2010r. uiścił należną kwotę tj. w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Niczym nie uchybił terminowi uiszczenia wpisu, gdyż to Poczta Polska wyznaczyła mu taki termin odbioru przesyłki listowej. Podał też, iż czasami odbiera przesyłki polecone w ostatnim dniu, gdyż często przebywa poza domem. W związku z tym nie uchybił ze swojej winy przewidzianemu terminowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Uznać zatem należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Wskazana, bowiem przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu –niewiedza co do rzeczywistego początku biegu terminu w związku z zastosowaniem trybu doręczenia zastępczego– ustała z chwilą rzeczywistego wydania mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi czyli w dniu 30 listopada 2010 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 7 grudnia 2010 r., a więc w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa.
Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku.
W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że niemożność terminowego uiszczenia wpisu, zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Wskazana, bowiem przez niego przeszkoda, polegająca na nieprawidłowym wydaniu przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, była całkowicie od skarżącego niezależna i nie mógł on jej w żaden sposób zapobiec. Oczywistym przy tym jest, że przeszkoda ta utrudniła skarżącemu dochowanie terminu. Miał on prawo pozostawać w mylnym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania mu przesyłki stanowi zarazem dzień jej doręczenia. Zatem uchybienie procesowe, którego się dopuścił nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, niezawinionych przez skarżącego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.