Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia A S. A. w W. wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości.
W dniu 30 września 2009 r. (data nadania) A S. A. w W., reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, złożyła skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego, wskazując, że postanowił uwzględnić skargę w całości. Do odpowiedzi na skargę dołączono decyzję z dnia [...], nr [...], którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., po rozpatrzeniu wniesionej skargi, uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.
Następnie na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2010 r., pismem z dnia 19 stycznia 2010 r., zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy decyzja z dnia [...], nr [...] została zaskarżona przez A S. A. w W..
W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w piśmie z dnia 26 stycznia 2010 r. poinformowało, że skarga na decyzję z dnia [...], nr [...] nie została złożona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy decyzją z dnia z dnia [...], nr [...] działając m. in. w trybie art. 54 § 3 ppsa i art. 233 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 z późn. zm.), uchylił w całości własną decyzję, będącą przedmiotem skargi, a także poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tut. Sądu decyzję z dnia [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.