Uzasadnienie
W piśmie z dnia 2 września 2008 r. skarżący M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę na postanowienie tegoż organu z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie bezterminowego przedłużenia ważności zabezpieczenia dokonanego na majątku skarżącego na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. uwzględnił ją w całości, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono postanowienie z dnia [...] nr [...], którym organ uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 października 2008 r. zwrócono się do organu o wskazanie, czy zaskarżone zostało postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] wydane w ramach autokontroli.
W odpowiedzi organ odwoławczy – pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. – poinformował tutejszy Sąd, iż postanowienie z dnia [...] nr [...] nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma miejsce wtedy, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791).
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. oraz w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 18 i art. 159 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. Nr 229, poz 1954 z późn. zm.), uchylił w całości własne postanowienie, będące przedmiotem skargi, a także postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu postanowienie z dnia 1 sierpnia 2008 r., a zatem należało uznać, iż odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
Zauważyć w tym miejscu należy, iż zgodnie z informacją zawartą w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 grudnia 2008 r., postanowienie z dnia [...] wydane w trybie autokontroli, nie zostało zaskarżone.
Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.