Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 września 2007 r. R.K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] o odmowie - po przeprowadzeniu postępowania co do przesłanek wznowienia oraz rozstrzygnięcia istoty sprawy – uchylenia decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] nr [...], ustalającej wysokość zobowiązania w podatku do spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po zmarłej H.K.
W dniu 19 maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo skarżącej, w którym wskazała ona, że (z uwagi na treść dołączonej do pisma decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., którą uchylono w całości decyzję ostateczną tego organu z dnia 12 stycznia 2007 r. i ustalono, że zobowiązanie podatkowe z tytułu nabycia rzeczy i praw majątkowych po zmarłej H.K. nie występuje) postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Strona nadmieniła jednakże, iż "nie znając jednak procedur odwołuje się do decyzji przydzielonego mi w tej sprawie pełnomocnika".
W piśmie z dnia 18 lipca 2008 r. R.K. oświadczyła, że przekazuje odpis pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi z urzędu – adwokatowi T.W. "w celu zakończenia sprawy I SA/Gl 900/07, gdyż stała się ona bezprzedmiotowa wobec decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.". Jest to – jak dalej wskazała skarżąca – równoznaczne w wycofaniem skargi, co powinien uczynić w imieniu strony pełnomocnik., tak aby strona została równocześnie zwolniona z dodatkowych opłat".
W dniu 20 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło kolejne pismo procesowe strony, w którym oświadczyła ona, że "osobiście wycofuję skargę w sposób natychmiastowy, wobec decyzji Urzędu Skarbowego w C., gdyż stała się ona bezprzedmiotowa" Strona poinformowała również o cofnięciu pełnomocnictwa udzielonego T.W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania
Na mocy art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż cofnięcie skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Nie może także budzić wątpliwości zasadność twierdzenia skarżącej, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe wraz z uchyleniem decyzji ostatecznej, której odmowa uchylenia była przedmiotem zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie.