Postanowienie WSA w Gliwicach z 20 października 2008 r., I SA/Gl 903/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Anna Wiciak przewodniczący

Uzasadnienie

Podatniczka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję organu podatkowego drugiej instancji wydaną w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.

Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa).

W rozpatrywanej sprawie ostateczna decyzja organu podatkowego została skutecznie doręczona podatniczce w dniu 4 sierpnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych. Przesyłka zawierająca wskazaną decyzję została bowiem doręczona pełnoletniemu domownikowi – a zatem zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem dnia 3 września 2008 r. (środa), natomiast skarga, na co słusznie zwrócił uwagę organ podatkowy w odpowiedzi na skargę, wniesiona została już po upływie przepisanego terminu, tj. w dniu 4 września 2008 r. (czwartek).

Wskazać należy ponadto, iż będąca przedmiotem skargi decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.

Mając na względzie przedstawioną argumentację na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 58 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.